Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο ΣΚΑΪ 100.3 FM στον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε
Για τα επεισόδια στο ΑΠΘ και αν υπάρχουν σκέψεις στην Κυβέρνηση για επαναφορά της πανεπιστημιακής αστυνομίας
Οι εικόνες αυτές είναι θλιβερές και προσωπικά ως απόφοιτος δημόσιου Πανεπιστημίου είναι ένας από τους βασικούς λόγους που έχω πάρει την απόφαση τα τελευταία χρόνια να κάνω και εγώ ένα βήμα μπροστά και να ασχοληθώ με την πολιτική. Αν και δεν θεωρώ τον εαυτό μου επαγγελματία πολιτικό, ούτε θέλω ποτέ να γίνω. Και νομίζω ότι είναι μια πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση που δεν πρέπει να εξαντλείται μόνο σε ένα πεδίο μεμονωμένα. Εγώ ούτε θα σας κάνω το μαύρο – άσπρο ή το άσπρο – μαύρο ούτε θα μηδενίσω. Θεωρώ ότι η Κυβέρνηση αυτή, σε αυτό το πονεμένο πεδίο, με τεράστιες ευθύνες συνολικά του πολιτικού συστήματος, κυρίως της άλλης πλευράς, αλλά και της δικής μας πολιτικής όχθης, η Κυβέρνηση αυτή είναι η μόνη κυβέρνηση που έχει κάνει ουσιαστικά βήματα. Δεν θα πω άλματα, όπως έχει κάνει σε άλλους τομείς, αλλά έχει κάνει ουσιαστικά βήματα. Γιατί έχει σημασία για να μην μηδενίσουμε. Είμαστε η Κυβέρνηση που κατήργησε το άσυλο ανομίας. Θυμίζω ότι όλο το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα ήταν απέναντι σε αυτή την αλλαγή του 2019. Και επί τη βάσει αυτής της αλλαγής έχουν γίνει δεκάδες εκκενώσεις καταλήψεων ακόμα και το τελευταίο χρονικό διάστημα, κάτι το οποίο δεν ίσχυε τα προηγούμενα χρόνια και είναι πλέον πραγματικότητα. Δηλαδή με το που πάει να γίνει μία κατάληψη παράνομη, χώρου σε εστίες, σε πανεπιστημιακούς χώρους, οπουδήποτε, επεμβαίνει η αστυνομία, επαναφέρει τον χώρο, τον δίνει πίσω στους φοιτητές και στους καθηγητές και στη συνέχεια προβλέπονται οι παρεπόμενες ποινές πέραν των ποινικών -και αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη αλλαγή- είτε σε ακαδημαϊκούς καθηγητές δηλαδή, Ακαδημαϊκό προσωπικό, το οποίο δεν έκανε καλά τη δουλειά του, πέραν των ποινικών ευθυνών, είτε σε έχοντες τη φοιτητική ιδιότητα, πειθαρχικές διώξεις και αυτή είναι μια δεύτερη πολύ μεγάλη αλλαγή. Πάμε τώρα σε αυτό το οποίο με ρωτήσατε ως προς την πανεπιστημιακή αστυνομία. Η πανεπιστημιακή αστυνομία ήταν μια νομοθέτηση της πρώτης τετραετίας, πολύ καλών προθέσεων, η οποία θεωρώ ότι δεν προχώρησε, γιατί αυτό το οποίο χρειάζεται, αυτό το οποίο απαιτεί το φαινόμενο της βίας σε κάποια πανεπιστήμια στη χώρα, κυρίως της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αν παρατηρήσετε, είναι μία σε κάποιες περιπτώσεις πολύ βαριά οπλισμένη αστυνομία. Γιατί όταν έχεις να αντιμετωπίσεις μερικές φορές ανθρώπους οι οποίοι πάνε να σκοτώσουν, ένας άνθρωπος που πάει να χτυπήσει στο κεφάλι έναν συνάνθρωπό του, ουσιαστικά έχει ανθρωποκτόνο δόλο. Ή όταν στα υπόγεια πανεπιστημίων, όπως έχει συμβεί στην ΑΣΟΕΕ και στο Μετσόβιο, βρίσκεις μολότοφ ή ναρκωτικά, εκεί μιλάμε για βαρύ έγκλημα. Δεν μιλάμε για μία ήπια παραβατικότητα που μπορεί να αντιμετωπίσει μία άοπλη αστυνομία, όπως είναι η πανεπιστημιακή αστυνομία. Οπότε για εμένα το σημείο κλειδί και αυτό το οποίο πρέπει να τρέξει όσο πιο γρήγορα γίνεται και το Υπουργείο Παιδείας και το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη που συνδράμει σε αυτές τις περιπτώσεις είναι τα μέτρα τα οποία ήδη προχωράνε, αλλά πρέπει να τρέξουν πιο γρήγορα, πρόληψης. Τι εννοώ; Κάμερες. Κάμερες δηλαδή να υπάρχει εικόνα. Είναι αυτό που λέμε αντίστοιχα για τις πυρκαγιές. Έχει πολύ μεγάλη σημασία το drone το οποίο πλέον υπάρχει. Γιατί επεμβαίνει η πολιτική προστασία σε τρία λεπτά αντί για επτά λεπτά. Αυτά τα 4 λεπτά μπορεί να σώσουν ένα δάσος ή μια περιοχή. Αντίστοιχα εδώ, επειδή πλέον έχουμε επέμβαση της αστυνομίας, έχουμε συλλήψεις, έχουμε προσαγωγές, έχουμε δικογραφίες. Το τι κάνει στη συνέχεια η Δικαιοσύνη είναι μια άλλη κουβέντα. Αν θέλετε να τη συζητήσουμε. Αυτό το οποίο πρέπει να κάνουμε πιο γρήγορα και θα σας πω ότι έχει γίνει γιατί έχω πάρει ενημέρωση από το Υπουργείο Παιδείας, είναι τις κάμερες, τα τουρνικέ. Γίνεται για παράδειγμα μια εξαιρετική δουλειά στις εστίες από το Υπουργείο Παιδείας και κυρίως από το Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ, το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης, την κυρία Ροκοφύλλου και όλη την υπόλοιπη διοίκηση. Πολλές φορές αυτή η δουλειά με τις νέες εστίες, οι οποίες υπάρχουν με τις ανακαινίσεις, μιλάμε τώρα, ήταν ντροπή η εικόνα. Πολλές φορές μπαίνουν κάποιοι διάφοροι οι οποίοι και τα ρημάζουν όλα αυτά. Παράδειγμα άλλο: Πόσα πανεπιστήμια έχουν ανακαινιστεί. Τι έχει κάνει το Παιδείας; Ήμασταν στο μείον. Δεν είμαστε στο μηδέν. Για να πάμε εκεί που πρέπει -άκουσα με πολύ ενδιαφέρον και τον Αντιπρύτανη που βγάλατε που ούτε μηδένισε, ούτε πανηγύρισε ο άνθρωπος, προφανώς ακόμα υπάρχουν πολλά θλιβερά φαινόμενα. Τι έκανε το Παιδείας; Το Παιδείας ζήτησε μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2025 σχέδια ασφαλείας από όλα τα πανεπιστήμια, συγκεκριμένα με κυρώσεις αν δεν τα κατέθεταν, τα κατέθεσαν όλα και αυτή τη στιγμή σε συνεννόηση με το ΚΕΜΕΑ που είναι φορέας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όλα αυτά γίνονται σε τελική μορφή, ούτως ώστε εντός του 2026 να έχουμε την υλοποίηση των σχεδίων αυτών, ούτως ώστε πλέον να έχουμε καλύτερη εικόνα και στην πρόληψη. Επαναλαμβάνω, για να μην αποφύγω την ουσία. Η παραβατικότητα των ελληνικών πανεπιστημίων, κυρίως στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, είτε από εξωπανεπιστημιακούς, είτε από φοιτητές ή «ημιπιτσιρικάδες», όπως είχαν ειπωθεί στο παρελθόν, που είναι ακόμα φοιτητές, αν και πλέον διαγράφονται από μια ηλικία και μετά, με κάποιες προϋποθέσεις, θα έπρεπε να είναι αντικείμενο και είναι αντικείμενο αντιμετώπισης της κανονικής αστυνομίας. Γιατί δεν μπορεί μια άοπλη αστυνομία να αντιμετωπίσει αυτούς τους εγκληματίες… Για εμένα, όταν στο ζύγι μπαίνει η ασφάλεια πολίτη, φοιτητή, καθηγητή, με όλες αυτές τις ψευτο-ευαισθησίες της αριστεράς και της υποτιθέμενης προόδου, η ασφάλεια και η εφαρμογή του νόμου πρέπει να μπαίνει παραπάνω.
Για το ζήτημα της ασφάλειας και ιδιαίτερα εντός των πανεπιστημίων
Δυο επιχειρησιακά και ένα πολιτικό συμπέρασμα. Πρώτο το οποίο έχω να πω: να συνεχίσει να κάνει αυτό που κάνει η Αστυνομία και ο κύριος Χρυσοχοΐδης και μάλιστα αν δείτε τα στατιστικά στοιχεία της ΔΑΟΕ είναι εντυπωσιακά, έχουμε για παράδειγμα 3.759 δράστες που έχουν συλληφθεί από 1140 υποθέσεις οργανωμένου εγκλήματος, όπου χρειάζεται… Να σας πω γρήγορα σε ένα λεπτό, τρείς παρατηρήσεις. Πρώτη παρατήρηση, να συνεχίσει να παίρνει το Υπουργείο Προστασία του Πολίτη αστυνομικούς από φύλαξη προσώπων, εκτός αν υπάρχει κίνδυνος ακόμα και να τα πηγαίνει σε γειτονιές και να τα πηγαίνει σε πανεπιστήμια και ας ενοχλούνται κάποιοι δήθεν ευαίσθητοι, δεν με ενδιαφέρει καθόλου, ειδικά κάποια πανεπιστήμια που χρειάζεται, απ’ έξω συνεχώς αστυνομία. Δεν έχει να φοβηθεί κανένας νόμιμος πολίτης από το να είναι 300 ή 200 μέτρα μία κλούβα η οποία να φυλάει τους φοιτητές και τους καθηγητές, εγώ δεν κρύβω τα λόγια μου. Ένας ο οποίος δεν παρανομεί, μόνο ασφάλεια νιώθει με το να βλέπει αστυνομία και πρέπει να βλέπουμε, όπου χρειάζεται, όχι ντε και καλά, τα λέω τα πράγματα με το όνομα τους. Το δεύτερο που θέλω να πω, δηλαδή για παράδειγμα στο πανεπιστήμιο που αποφοίτησα, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, τέτοια περιστατικά δεν θυμάμαι να έχουν ακουστεί τελευταία 20 χρόνια…ούτε στην Καβάλα… σπάνια ακούς σε κάποια πολυτεχνεία της επαρχίας. Όπου υπάρχουν τέτοια περιστατικά η αστυνομία σε συνδυασμό και πάω στο δεύτερο. Όσα πολλά έχουμε να πούμε ότι έχουμε κάνει σε επίπεδο καταστολής επιχειρήσεων συλλήψεων, κάτι το οποίο για 45 χρόνια στη μεταπολιτευτική Ελλάδα δεν γινόταν, με ευθύνη και ημών που τα ανεχόμασταν με μια λογική «μωρέ τώρα μη μας πουν φασίστες επειδή θέλουμε να καταργηθεί το άσυλο», τώρα γίνονται. Γιατί δημοκράτης είναι αυτός που θέλει να καταργηθεί το άσυλο ανομίας και ζητάει την αστυνομία να συλλαμβάνει τους εγκληματίες, γιατί είναι κοινωνική πολιτική να προστατεύεις τον φοιτητή που πληρώνει ο μπαμπάς του και η μαμά του να σπουδάζει ειδικά στην επαρχία και δεν ανέχεται να χάνει εξάμηνα επειδή κάποιοι θέλουν να κάνουν τους επαναστάτες ή τους εγκληματίες. Προστατεύουμε τα παιδιά αυτά με το να εφαρμόζουμε τον νόμο, προστατεύουμε αυτούς οι οποίοι δεν τους περισσεύουν τα λεφτά και πληρώνουν κάθε μήνα τις υποχρεώσεις τους οι γονείς αυτοί και σπουδάζουν τα παιδιά τους, αυτοί είναι οι νοικοκυραίοι που κάποιοι ειρωνεύονται, αυτούς προστατεύεις με το να έχεις κάμερες, αστυνομία και συλλήψεις. Και αυτοί που παριστάνουν τους επαναστάτες είναι αυτοί οι οποίοι εχθρεύονται και επιτίθενται σε αυτά τα παιδιά. Και το τρίτο που θέλω να πω και κλείνω ότι όλη αυτή η συζήτηση για πάρα πολλά χρόνια γινόταν με έντονη δόση υποκρισίας, γιατί, φέρτε σε δύσκολη θέση όποιον θέλετε από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα, κανένας από τους υπόλοιπους δεν κάνει τη σωστή αντιπολίτευση. Η σωστή αντιπολίτευση είναι αυτή: πιο γρήγορα κάμερες, ακόμα περισσότερες συλλήψεις, ακόμα περισσότερα μέτρα ασφάλειας και δυστυχώς μόνο η κοινωνία, ευτυχώς για εμάς και την κοινωνία, δυστυχώς για το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα, μόνο η κοινωνία των πολιτών… (για το ότι η Κυβέρνηση κρίνεται από την κοινωνία) Ακριβώς. Ξέρετε η πιο δύσκολη ανακοίνωση που καλούμαι να βγάλω ως εκπρόσωπος, μια από τις πιο αμήχανες ανακοινώσεις είναι όταν πρέπει να καταγγείλω περιστατικά βίας είτε κατά πολιτικών όχι μόνο του δικού μας κόμματος είτε άλλων κομμάτων, γιατί σκέφτομαι εσάς, τον κύριο Βουλαρίνο, έναν πολίτη ο οποίος ενδεχομένως να μας στηρίζει κιόλας με την κριτική που κάνει, οποιονδήποτε τέλος πάντων, να μου γράφει από κάτω «όταν γίνετε κυβέρνηση να εφαρμόσετε τον νόμο». Εδώ υπάρχει ένα νόμισμα με δύο όψεις, από τη μία δεν υπάρχει κυβέρνηση που πατάει ένα κουμπί και εξαφανίζει την εγκληματικότητα. Κάθε κυβέρνηση κρίνεται συγκριτικά και θεωρώ ότι συγκριτικά με άλλες κυβερνήσεις έχουμε πολύ μεγαλύτερες επιτυχίες και στο οργανωμένο έγκλημα και στην ήπια εγκληματικότητα και στους ελέγχους της τροχαίας. Η άλλη οπτική είναι τι πρέπει να κάνουμε περισσότερα και δικαίως μας ασκείται ενδεχομένως κάποιες φορές αυτή η κριτική. Αυτό το οποίο όμως έχω να πω σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι να μη φοβόμαστε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και εμείς οι ίδιοι γιατί ακόμα και το δικό μας κόμμα, επίκειται και μια συνεδριακή διαδικασία, για πάρα πολλά χρόνια φοβόταν να πει τα πράγματα με το όνομά τους.
Για την πολιτική της κυβέρνησης στο θέμα της ασφάλειας
Επειδή, λοιπόν, γίνεται πολύ συχνά η συζήτηση αν έχουμε πάρει απόσταση από τις βάσεις μας, από τις ρίζες μας, από τις θέσεις μας, το δρόμο τον δείχνει η πολιτική που εφαρμόζουμε στην καταστολή, αλλά και όχι μόνο στην καταστολή και στα προληπτικά μέτρα στα γήπεδα, δεν έχουμε κανέναν αυτοσκοπό για χρήση αστυνομικής βίας, κανένας δεν το θέλει αυτό. Η βία ασκείται μόνο όταν είναι ο μόνος τρόπος να εφαρμοστεί ο νόμος και όχι υπέρμετρη γιατί όταν είναι υπέρμετρη είναι παραβίαση, να είμαστε ξεκάθαροι και γι’ αυτό και οι αστυνομικοί ελέγχονται όταν ασκούν υπέρμετρη βία. Απλά να εφαρμόζουν το νόμο. Όταν λοιπόν φτάσουμε όλοι να συμφωνήσουμε σε αυτό και να πούμε ότι έχουν υπάρξει επιτυχίες, τότε ναι, θα καταφέρουμε και τα υπόλοιπα και γι’ αυτό μόνο θα κριθούμε και εμείς, πολύ σωστά το επισημαίνετε.
Σχετικά με τη δημοσκόπηση της OPINION που δείχνει αποδοχή στην πολιτική της κυβέρνησης σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής
Είμαι σχεδόν τρία χρόνια στη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου και νομίζω έχετε διαπιστώσει, και ο κόσμος έχει διαπιστώσει, ότι υπάρχουν κριτικές που γίνονται στην Κυβέρνηση πάρα πολλές, που -κι εγώ και πρώτος ο Πρωθυπουργός- κάνουμε πολλές παραδοχές. Υπάρχουν ζητήματα στα οποία η κριτική είναι ολόσωστη. Υπάρχουν ζητήματα που είναι, ενδεχομένως, εν μέρει άδικη, εν μέρει έχει βάση και καθόμαστε με τα επιχειρήματά μας να πούμε, – παράδειγμα η οικονομία, που εκεί έχουμε κάνει αρκετά, ούτως ώστε να δημιουργήσουμε δουλειές, να ανεβάσουμε εισοδήματα, αλλά η ακρίβεια επιμένει και ο κόσμος έχει δίκιο που ζητάει παραπάνω- τι μπορούμε να κάνουμε παραπάνω. Και υπάρχουν και πεδία κριτικής, που θεωρώ ότι είναι εντελώς άδικος ο τρόπος που γίνεται, ειδικά από ένα μέρος του πολιτικού συστήματος, πολλές φορές ακόμη και εντός της ευρύτερης παράταξης. Και αυτή είναι η εξωτερική πολιτική και η άμυνα. Και η ίδια η πραγματικότητα, οι εικόνες, η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, οι συμφωνίες που έχουμε υπογράψει, η ΑΟΖ με την Ιταλία, με την Αίγυπτο, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, οι διμερείς σχέσεις, η επέκταση στο Ιόνιο, η εικόνα της Ελλάδας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως Πρωθυπουργός στο Κογκρέσο, στα ευρωπαϊκά συμβούλια, στις κρίσιμες στιγμές, μιλούν από μόνες τους όλες αυτές οι εικόνες και όλες αυτές οι αλλαγές. Και θεωρώ ότι όσα έχουν γίνει αυτά τα περίπου επτά χρόνια που στο τιμόνι της χώρας είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Κυβέρνηση της ΝΔ, σε επίπεδο άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, τα F-16, τα F-35, τα Rafale, οι Belharra, και η αυτοπεποίθηση της Ελλάδας στην πιο δύσκολη περίοδο παγκοσμίως, αν δει κανείς αθροιστικά όσα έχουν συμβεί, δεν έγιναν αθροιστικά όλα τα προηγούμενα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Και αυτό ο κόσμος το καταλαβαίνει, το αναγνωρίζει και είναι ένα ακόμη επιχείρημα, σε συνέχεια όσων είπαμε για την ασφάλεια, που κι εκεί πρέπει να κάνουμε παραπάνω, το οποίο απαντάει σε αυτή την «δεξιά», εκ δεξιών, κριτική ή την κριτική η οποία λέει ότι η πολιτική Μητσοτάκη δεν είναι συνεπής με την ιδρυτική διακήρυξη της ΝΔ. Είναι μια πολιτική η οποία βελτιώνει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, κατά πολύ, εφαρμόζει το νόμο με πάρα πολλά που πρέπει να κάνει ακόμα, ιδρύει μη κρατικά πανεπιστήμια -προσέξτε γιατί τα λέω αυτά: Γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό να αναρωτιόμαστε τελικά τι είπε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 και πόσο συνεπείς είμαστε με την πολιτική μας. Παράδειγμα με την φιλελεύθερη πολιτική μειώσεων φόρων. Στην ουσία τώρα, για την Ουκρανία[…]. Θα τα πούμε στο συνέδριο, θα έχουμε την ευκαιρία όλοι, γιατί αυτή είναι η διαφορά της Ν.Δ. ότι χωράνε όλες αυτές οι ιδέες. Η κοινωνία θέλει περισσότερες δουλειές και το καλύτερο δυνατό για το εισόδημα και μια υπερήφανη Ελλάδα.
Για το drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα
Τα είπε όλα ο Υπουργός Εξωτερικών ο Γιώργος Γεραπετρίτης. Δεν θα επιτρέψει η Ελλάδα, η Μεσόγειος, σε ό,τι αντιστοιχεί μάλιστα με την ευθύνη της χώρας με βάση το Δίκαιο της θάλασσας, η Αν. Μεσόγειος να γίνει θέατρο επιχειρήσεων, πολεμικών επιχειρήσεων, οποιασδήποτε χώρας, εν προκειμένω της Ουκρανίας με τη Ρωσία. Η στάση μας υπέρ του αμυνόμενου και στο πλευρό της Ουκρανίας, που είναι μια συνεπής -θεωρώ- και αυτονόητη στάση και είναι και η ευρωπαϊκή θέση, δεν αλλάζει. Αλλά αυτό δεν σημαίνει, όπως κατ’ αναλογία έχουμε πει και σε άλλες περιπτώσεις, ότι θα κάνουμε εκπτώσεις στα ελάχιστα και αυτονόητα. Άρα, αυτό είναι καθαρό, είναι σαφές και θεωρώ ότι θα πρέπει να γίνει και θα γίνει ευρωπαϊκή θέση και εκφράστηκε από τον Υπουργό Εξωτερικών χωρίς αστερίσκους.
Για το άρθρο του Αλέξη Παπαχελά για τους αμυντικούς εξοπλισμούς
Πολύ σωστή η παρατήρηση, αλλά για να μην αδικούμε τα όσα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, κινούμαστε σε αυτή την κατεύθυνση και σε επίπεδο εξοπλισμών, υπερσύγχρονων εξοπλισμών και πολύ πιο «έξυπνων», σε όλα τα επίπεδα. Βεβαίως και αυτή είναι μία απάντηση στην αφελή και ιδεοληπτική κριτική για τη σχέση που έχουμε με το Ισραήλ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν επισημαίνουμε αυτά που πρέπει να επισημάνουμε στους συμμάχους μας, όπως είναι το Ισραήλ. Αλλά να σας πω ότι και ως προς τον εναέριο χώρο της χώρας έχουν γίνει βήματα για την προστασία του. Και όλα όσα κάνουμε και ήδη προχωράμε σε αυτό το επίπεδο, σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται.
Για τη θέση της Ελλάδας απέναντι στο ενδεχόμενο να ψηφιστεί από το Τουρκικό Κοινοβούλιο το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας»
Περιμένουμε καταρχάς, ακόμα είμαστε σε ένα επίπεδο προαναγγελίας και δημοσιευμάτων. Περιμένουμε να δούμε. Δεν θα έχει καμία ισχύ, δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα. Είναι μία ενέργεια από ένα Κοινοβούλιο εσωτερικά, τέλος πάντων, από μία χώρα. Δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα ως προς το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. Να θυμίσω ότι το Δίκαιο της Θάλασσας η Ελλάδα είναι μια από τις πρώτες χώρες που το έχει αναγνωρίσει και το υιοθετεί και είναι απαράβατος κανόνας για εμάς η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου. Και αυτή είναι και η μεγάλη μας διαφορά, για να μιλάμε με συγκεκριμένα παραδείγματα και με επιχειρήματα. Η Ελλάδα, για παράδειγμα, προχώρησε στην κατοχύρωση του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού. Μπορεί για κάποιους να μη λέει κάτι αυτό, αλλά είναι μία τομή γιατί με αυτόν τον τρόπο, με τη σφραγίδα της Ευρώπης, κατοχυρώθηκαν τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας όπως και όλες οι υπόλοιπες πρωτοβουλίες, η παρουσία της Chevron, της ExxonMobil… Άρα είναι για εσωτερική κατανάλωση, δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα και εμείς συνεχίζουμε στην πολιτική μας, η οποία είναι μια πολιτική που μεγαλώνει ουσιαστικά τη χώρα.
Για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών
Ξέρετε ότι όταν μπαίνουμε στον τελευταίο χρόνο μιας θητείας, μπαίνουμε σε έναν μήνα στον τελευταίο χρόνο, κάθε μήνα γράφονται σενάρια για εκλογές. Αυτό θα «βαρεθούμε» να το βλέπουμε. Ο Πρωθυπουργός δεν είπε ότι θα γίνουν πρόωρες εκλογές. Είπε, αστειευόμενος, σε ένα πηγαδάκι μετά την κοινοβουλευτική ομάδα που τον ρώτησαν, ότι σίγουρα θα γίνουν μετά τη ΔΕΘ. Γιατί και ο Μάρτιος του 2027 μετά τη ΔΕΘ είναι. Αυτό ήθελε να πει, ήταν έτσι μια εσωτερικής κατανάλωσης συζήτηση. Ο ίδιος έχει απαντήσει πάρα πολλές φορές και εγώ έχω επαναλάβει πάρα πολλές φορές ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027. Νομίζω, ότι ο τελευταίος Πρωθυπουργός που μπορεί να κατηγορηθεί για έλλειψη θεσμικής συνέπειας και σοβαρότητας είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σας θυμίζω πέραν όλων όσων λένε οι εκθέσεις για το κράτος δικαίου, είναι ο Πρωθυπουργός που αυτό το οποίο είπε το τήρησε το ’23, έδωσε με τον εκλογικό νόμο λιγότερες έδρες στο πρώτο κόμμα, εξεταστική για μειοψηφίες, κ.λπ.
Για τον Αλέξη Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ
Αν μπούμε σε αυτή τη λογική προτίμησης, τότε έχουμε χάσει από τώρα το παιχνίδι πριν ξεκινήσει, εννοώ το στοίχημά μας για μία νέα επιδοκιμασία από την κοινωνία, μία νέα εκλογή με αυτοδυναμία από τους πολίτες. Ούτε το ’19, ούτε το ’23 κερδίσαμε επειδή κερδίσαμε τότε τον κύριο Τσίπρα. Κερδίσαμε, επειδή κερδίσαμε την εμπιστοσύνη κατά πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Και αυτό θα το καταφέρουμε ξανά, όσο σκύψουμε το κεφάλι, φέρουμε ακόμα περισσότερα παραδοτέα σε ζητήματα ασφάλειας, διαθέσιμου εισοδήματος, δημιουργίας θέσεων εργασίας, εξωτερικής πολιτικής. Προφανώς και κοιτάμε τι γίνεται γύρω μας. Έχει σημασία ποιος είναι δεύτερος, ποιος είναι τρίτος. Αλλά ούτε θα το επηρεάσουμε και θα το καθορίσουμε εμείς, ούτε θα αλλάξει την αντίληψη που έχει ο κόσμος για εμάς και το αν κάποιοι οι οποίοι ακόμα είναι δυσαρεστημένοι και πρέπει να τους πείσουμε με το λόγο μας και το παράδειγμά μας και τις πολιτικές μας, θα πειστούν στο τέλος της ημέρας. Τώρα βέβαια, ναι, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να παίξει σε ένα άλλο γήπεδο. Να «παίξει» με τους όρους που έπαιζε, όλα αυτά τα χρόνια, ο κύριος Τσίπρας και τα κόμματα του λαϊκισμού, το ΠΑΣΟΚ επί των ημερών του κυρίου Ανδρουλάκη. Κορυφαία απόδειξη αυτού είναι η χθεσινή τοποθέτηση στενού συνεργάτη του ΠΑΣΟΚ, του κυρίου Γλαβίνα, σε συνέντευξή του στους συναδέλφους σας, Παπαχλιμίντζο και Δούκα στην ΕΡΤ. Όπου τι είπε ο κύριος Γλαβίνας; Έκανε το ΠΑΣΟΚ και πολύ σωστά, κάποιες προτάσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση. Το ΠΑΣΟΚ τι έχει πει; Το ΠΑΣΟΚ έχει πει ότι στην πρώτη Βουλή, δηλαδή στην παρούσα σύνθεση της Βουλής, δεν πρόκειται να δώσει συναίνεση, άρα να πάμε στο 180 – για να αλλάξει ένα άρθρο του Συντάγματος θέλει 180 ψήφους στην πρώτη και 151 στη δεύτερη ή το αντίθετο.
Και τι λέει λοιπόν το ΠΑΣΟΚ; «Καταθέτω κάποιες προτάσεις». Και έρχεται, έρχεται πολύ σωστά ο συνάδελφός σας, ο κύριος Παπαχλιμίντζος αν δεν κάνω λάθος, εκ των δύο και τον ρωτάει: «Αν έρθει η κυβέρνηση και υιοθετήσει μία από αυτές τις δικές σας προτάσεις, είναι αυτονόητο ότι θα συναινέσετε και εσείς να έχουμε πάνω από 180;». Και είπε «Όχι», «Προφανώς όχι». Δηλαδή προσέξτε. Όχι απλά με κάτι που μπορεί να θεωρεί σωστό το ΠΑΣΟΚ δεν θα συναινέσει ούτως ώστε να αλλάξει, αλλά ακόμα και με δικές του προτάσεις θα πει – σε δικές του προτάσεις θα πει όχι – προκειμένου να μην υπάρξει αυτονόητη συναίνεση που το Σύνταγμα την προβλέπει. Γιατί δεν λέει πουθενά το Σύνταγμα ότι πρέπει οι 180 να είναι στη δεύτερη Βουλή. Και θα πω και κάτι και το αφήνω εδώ. Πρώτον, καταρχάς, αυτό απευθύνει ένα ερώτημα στον κύριο Ανδρουλάκη και σε όλους τους υπόλοιπους στο ΠΑΣΟΚ: Αν αυτό είναι θέση του κόμματος. Αν δηλαδή ακόμα και οι δικές τους προτάσεις θα οδηγήσουν σε αρνητική ψήφο αν συναινέσει η κυβέρνηση, πχ στο άρθρο 86.. Και το δεύτερο ερώτημα που θέλω να απευθύνω στο ΠΑΣΟΚ είναι: Τώρα μαζί με το ΠΑΣΟΚ που στο παρελθόν τουλάχιστον, επί των ημερών του κυρίου Βενιζέλου, της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά, στα μεγάλα, τα θεσμικά, σε κάποια από αυτά είχαμε μια συνεννόηση, παράδειγμα το Σύνταγμα του 2001,τώρα έχουμε τους 180. Ποιος λέει στο ΠΑΣΟΚ ότι μετά τις εκλογές θα έχουμε τους 180; Θα πάρουν την ευθύνη για κάποια θεσμικά σοβαρά ζητήματα, όπως αυτό που έχουμε θέσει;
Για το πόθεν έσχες του Ν. Ανδρουλάκη
Στην περίπτωση του κυρίου Ανδρουλάκη και του «πόθεν έσχες» του κυρίου Ανδρουλάκη, για μένα προκύπτουν τρία ζητήματα. Καταρχάς να πω ότι είναι ανθρώπινο να ξεχνάει κάποιος. Βέβαια είναι άλλο πράγμα να ξεχνάς τα ακουστικά σου το πρωί από το σπίτι και να γυρίζεις να τα πάρεις, ή το πορτοφόλι σου και άλλο πράγμα να ξεχνάς να δηλώσεις, ο λογιστής σου δηλαδή, ένα εκατομμύριο ευρώ. Έχει και αυτό μια διαφορά. Το πρώτο πράγμα που προκύπτει είναι ο διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης ημών με την αντιπολίτευση, σε σχέση με το τι θα συνέβαινε αν στη θέση του κυρίου Ανδρουλάκη ήταν υποθετικά ο Πρωθυπουργός ή κάποιο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Αν στη θέση του κυρίου Ανδρουλάκη ήταν κάποιος εξ ημών, ήδη θα είχε κατασκηνώσει ο κύριος Ανδρουλάκης με 5-10 στελέχη του ΠΑΣΟΚ και ο κύριος Φάμελλος και η υπόλοιπη αντιπολίτευση. Θα ζητούσαν εξεταστικές, προανακριτικές, να έρθει όλη η ηγεσία του Αρείου Πάγου και εκλογές και τα λοιπά και τα λοιπά. Η δική μας η αντίδραση, όπως είδατε, δεν ήταν σφοδρή αντίδραση. Σεβαστήκαμε αυτό που είπε ο κύριος Ανδρουλάκης, δεν θεωρούμε ότι υπήρξε κάποιος δόλος και δεν θεωρούμε ότι υπάρχει κάποιο ζήτημα για τον κύριο Ανδρουλάκη σε επίπεδο τουλάχιστον νομικό.
Αυτό είναι το πρώτο, γιατί αυτό έχει αξία να το επισημάνουμε: πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζουμε τα ζητήματα και πόσο δεν ρίχνουμε «λάδι στη φωτιά» όπως κάνουν οι υπόλοιποι.
Το δεύτερο είναι το εξής: Εγώ δεν ποινικοποιώ, αυτούς οι οποίοι στέλνουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Δεν είμαι από εκείνους στο πολιτικό σύστημα – και αν δει κανείς και τα πόθεν έσχες – δεν είμαι και από εκείνους που, είναι γνωστά πλέον όλα, στέλνει τα λεφτά του στο εξωτερικό. Εμπιστεύομαι τις ελληνικές τράπεζες και μάλιστα και είναι και από τη δουλειά μας και της οικογένειας συνολικά και εμένα και της συζύγου. Από εκεί και πέρα όμως, ο κύριος Ανδρουλάκης είναι από τους πολιτικούς που ζητάει με σφοδρότητα να φορολογηθούν οι ελληνικές τράπεζες, να, να, να… και την ίδια στιγμή στέλνει τα λεφτά του στο εξωτερικό.
Δηλαδή «να φορολογηθούν οι ελληνικές τράπεζες, αλλά εγώ να έχω τα λεφτά μου στις τράπεζες του εξωτερικού». Αξιολογείται. Το ξαναλέω, δεν είναι κακό πράγμα. Αξιολογείται όμως από τους πολίτες ποιοι έχουν από όλα τα κόμματα τα λεφτά τους πού.
Και τελευταίο και τρίτο, αυτό που είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης. Ο Νίκος Ανδρουλάκης ζητάει προανακριτική, να πάει δηλαδή στο ειδικό δικαστήριο ο Σπήλιος Λιβανός και ο Κώστας Καραμανλής επειδή ο λογιστής κάποιων αγροτών είχε αρρωστήσει και μάλιστα πολύ σοβαρά – και δεν μπόρεσε να κάνει κάποιες δηλώσεις και ζήτησαν οι άνθρωποι αυτοί μία νόμιμη παρέμβαση, όχι δηλαδή κάτι παράνομο, για να πληρωθούν. Όταν όμως αρρωσταίνει, ξεχνάει οτιδήποτε ο λογιστής του κυρίου Ανδρουλάκη, τότε είναι σοσιαλισμός, κεντροαριστερά και πρόοδος.
6
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP
