Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο vidcast No filters του newsit.gr

Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο vidcast No filters του newsit.gr με την Κατερίνα Σερέτη

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Είχαμε κάνει μια συνέντευξη όταν είχατε πρωτοαναλάβει την θέση αυτή. Σας είχα ρωτήσει πότε θα κατέβετε στην πολιτική. Μου είχατε πει ότι είναι πάρα πολύ νωρίς. Τώρα άλλαξε αυτό.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κατ’ αρχάς ευχαριστώ πάρα πολύ για την συνέντευξη και για την πρόσκληση. Τότε ήταν αμέσως μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Είχαν τελειώσει οι εκλογές τότε και είχα μόλις αναλάβει τα καθήκοντά μου. Θεωρώ όμως ότι εδώ και ένα χρόνο που είμαι υποψήφιος στο Βόρειο τομέα, -δηλαδή αυτό ίσχυε ένα χρόνο πριν-, ότι πρέπει να παραμείνεις στην πολιτική όσο οι πολίτες το θέλουν. Ο μόνος τρόπος λοιπόν αυτό να κρίνεται και να αξιολογείται είναι από τους ίδιους τους πολίτες στις βουλευτικές εκλογές. Ήθελα λοιπόν να είμαι υποψήφιος. Στις τελευταίες εκλογές ως γραμματέας του κόμματος έτρεξα σε όλη την Ελλάδα χωρίς να είμαι σε μία εκλογική περιφέρεια για το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα στο πλευρό του Πρωθυπουργού. Ήθελα να είμαι υποψήφιος στο Βόρειο Τομέα Αθηνών. Και ήμουν τυχερός γιατί ακριβώς αυτό ήταν που αποφάσισε και ο Πρωθυπουργός. Νομίζω ότι στο τέλος της ημέρας ό, τι και να λες, ό,τι και να κάνεις, τα σωστά σου, τα λάθη σου, οι πρωτοβουλίες σου και οι δικές μου και σε νομοθετικό επίπεδο ως υφυπουργός Τύπου, ο καθένας ό, τι τέλος πάντων, πόστο έχει, αξιολογούνται από την κοινωνία, τους ψηφοφόρους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Θα μιλήσουμε γι’ αυτό γιατί είναι μεγάλη εμπειρία, τελικά από ότι έχω καταλάβει το μπρίφινγκ και η εκπροσώπηση μίας κυβέρνησης είναι πολύ σπουδαίο πράγμα όπως και να ’χει. Ξεκινάω με τη βαριά επικαιρότητα. Πολλή ένταση το τελευταίο διάστημα, χαρακτηρισμοί, επιθέσεις προσωπικές και είμαστε ένα χρόνο και κάτι πριν τις εκλογές. Που θα φτάσει αυτό;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Να συμφωνήσουμε ότι όλο αυτό δεν τροφοδοτείται, δεν ξεκινάει σε κάθε περίπτωση από τη δική μας παράταξη ή από την κυβέρνηση. Και να πω ότι όσες φορές διάφοροι, καλοπροαίρετα θα πω εγώ, πραγματικά προσπαθούν να συγκρίνουν καταστάσεις του σήμερα με καταστάσεις πριν από 10- 20 χρόνια, κάνουν ένα λάθος. Τίποτα δεν είναι ίδιο από τότε που ξεκίνησαν τα φαινόμενα της «πάνω και της κάτω πλατείας». Σίγουρα τροφοδοτήθηκαν όλα αυτά από μία αντικειμενικά πρωτοφανή οικονομική κρίση, από τεράστια προβλήματα που αντιμετώπισαν οι πολίτες. Όμως αυτό το οποίο βιώνουμε πλέον, ειδικά μέσα στο Κοινοβούλιο, δεν έχει προηγούμενο. Διάβαζα πολύ εύστοχες αναρτήσεις μετά την απώλεια του Αναστάση Παπαληγούρα ή της Άννας Ψαρούδα Μπενάκη, ότι εκλείπουν όσο περνούν τα χρόνια τέτοιοι κοινοβουλευτικοί άνδρες, γυναίκες με ανάστημα, είναι όλο και λιγότεροι, πού είναι αυτή η αντιπαράθεση που γινόταν τότε; Τότε αυτοί οι μεγάλοι πολιτικοί και της δικής μας παράταξης είχαν αντιπάλους με τους οποίους είχαν τεράστιες πολιτικές διαφορές και  οι αντιπαραθέσεις στη Βουλή ήταν σφοδρότατες. Όμως και οι αντίπαλοί μας είχαν ένα όριο. Και ενίοτε, αξιωματική αντιπολίτευση, η κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ με πολύ έντονες διαφορές… Και η Αριστερά τότε… Είχε μια πολιτική ευπρέπεια. Δεν μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι θα μπουν στη Βουλή οι «μπαχαλάκηδες». Τι εννοώ; Μπαχαλάκιας δεν είναι μόνο αυτός που σπάει, αυτός είναι ο μπαχαλάκιας με τη στενή έννοια, αυτός που καταστρέφει, αυτός που βανδαλίζει. Υπάρχουν και μπαχαλάκηδες με γραβάτες και χωρίς γραβάτες, αναλόγως τι επιλέγουν να φορέσουν, που μόνο στόχο έχουν να αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση, να χαρακτηρίζουν, να βρίζουν. Δεν θυμάμαι ποτέ ξανά πολιτικός αρχηγός να έχει πει σε συναδέλφους του στη Βουλή, βουλευτές -και αναφέρομαι στην κυρία Κωνσταντοπούλου- «δολοφόνους», ότι «τα χέρια σας είναι βαμμένα με αίμα», «κηφήνες», να ανεβαίνει, να μιλήσει για ένα νομοσχέδιο και να μιλάει για οτιδήποτε άλλο πέραν αυτού του νομοσχεδίου. Εγώ δεν λέω ότι πρέπει να γίνουμε σαν κι αυτούς, γιατί όταν κυλιέσαι στο βούρκο, δυστυχώς χάνεις. Γιατί αυτοί οι οποίοι είναι γεννημένοι για να παίζουν μπάλα σε βούρκους, ξέρουν καλύτερα το γήπεδο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Ναι, αλλά μέχρι πρόσφατα, δεν απαντούσατε. Και βλέπουμε ότι η δράση φέρνει αντίδραση κάποια στιγμή αλήθεια είναι αυτό, αλλά μέχρι πρόσφατα είχατε επιλέξει, το θυμάμαι ότι το είχατε και ως θέση, ότι δεν θα απαντάτε στην τοξικότητα με τοξικότητα. Τώρα όμως, όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, αναπόφευκτα δεν θα συμβεί αυτό;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Σίγουρα, δεν πρέπει να πέφτουμε στην παγίδα να γίνουμε σαν κι αυτούς. Και στην τοξικότητα πρέπει να απαντάς με επιχειρήματα. Καμιά φορά όμως είναι ανθρώπινο όταν σε βρίζουν, όταν τις ύβρεις αυτές τις βλέπουν τα παιδιά σου, η γυναίκα σου, οι φίλοι σου, οι υποστηρικτές σου, άνθρωποι που δεν σε ξέρουν και μπορεί να διαμορφώσουν μια στρεβλή άποψη για σένα, μπορεί και να ξεφύγεις στην ένταση. Όπως μπορεί να συνέβη τις προηγούμενες ημέρες που θεωρώ ότι ήταν λίγο μεγαλύτερη η ένταση. Θα σας πω κάτι. Πριν από ένα χρόνο, ακριβώς πριν από έναν χρόνο, από σεβασμό στους γονείς, στην κοινωνία που ήθελε και θέλει δικαιοσύνη χωρίς εκπτώσεις για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών δεν είχαμε την άμεση απάντηση που θα έπρεπε να έχουμε από την αρχή σε όλη αυτή την τυμβωρυχία, σε όλη αυτή την απόπειρα παραπλάνησης για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, που πάνω σε μια υπαρκτή πάνδημη ανάγκη για δικαιοσύνη, ένα αίτημα το οποίο δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην το προβάλλει, πολλώ δε μάλλον οι συγγενείς των θυμάτων, χτίστηκε η μεγαλύτερη απόπειρα χειραγώγησης, παραπλάνησης της κοινής γνώμης με τα ξυλόλια, τα χαμένα βαγόνια που λίγο ή πολύ -δεν είναι όλα τα κόμματα το ίδιο-, την υιοθέτησαν ως λογική τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Εκεί, ενώ από την πρώτη μέρα εκ του ρόλου μου και θεωρώ ότι είναι και υποχρέωση και απέναντι στην κοινωνία, ενώ, έβγαινα, απαντούσα συνέχεια συνέχεια, συνέχεια, όχι με ένταση, προφανώς γιατί δεν μπορείς να έχεις ένταση όταν μιλάς για ένα τόσο τραγικό δυστύχημα, απαντούσα στην προπαγάνδα, όχι στην κοινωνία, στους συγγενείς. Από την πρώτη στιγμή απαντήσεις μου εναντίον της αντιπολίτευσης, των ψεμάτων τους, της χυδαιότητάς τους την μετέτρεπαν είτε η ίδια η αντιπολίτευση και στελέχη τους, ακόμα και επίσημα οι εκπρόσωποί τους, είτε κάποια μέσα ενημέρωσης, δήθεν ότι απαντούσα σε συγγενείς. Το ίδιο γινόταν και με όλα τα στελέχη. Κάποια στιγμή, αν δεν απαντήσεις σε όλο αυτό, αυτό θα θεωρηθεί ότι είναι η αλήθεια. Ξέρετε, ένας από τους λόγους που οι λαϊκιστές, αυτοί οι οποίοι είπαν ότι θα δώσουν στον κόσμο λεφτά, αυτοί που είπαν ότι θα σώσουν τη χώρα το 2015, ότι θα καταργήσουν τα πάντα με ένα νόμο και ένα άρθρο, θα καταργήσουν τον ΕΝΦΙΑ, όταν ήρθαν στην εξουσία έκαναν τα αντίθετα. Ένας από τους λόγους που ήρθαν στην εξουσία, με δημοκρατικές διαδικασίες, για να μην παρεξηγηθώ, ήταν γιατί ήμασταν παραπάνω, βασικά, ενοχικοί από όσο θα έπρεπε. Κατά καιρούς, πολλές φορές, ειδικά η δική μας παράταξη έχει υπάρξει ενοχική. Εγώ δεν λέω λοιπόν να γίνουμε σαν κι αυτούς, αλλά για να συνεννοηθούμε, αν δεν απαντήσεις στο ψέμα, το ψέμα θα φαίνεται ως αλήθεια σε πολύ κόσμο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Επειδή αναφερθήκατε στο θέμα των Τεμπών, θέλω να σας ρωτήσω το εξής. Ποιο ήταν το μεγαλύτερο λάθος που πιστεύετε ότι κάνατε εκείνη την περίοδο, το οποίο κληθήκατε μετά να το αντιμετωπίσετε;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς να διαχωρίσουμε δύο επίπεδα σε αυτή την συζήτηση. Τα Τέμπη είναι ένα τραγικό δυστύχημα με ποινικές προεκτάσεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Πρέπει να το εξηγούμε είναι το αυτονόητο.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Το λέω γιατί αν πεις «το μεγαλύτερο λάθος» και δεν εξηγήσεις, ότι μιλάς για την εκ των υστέρων διαχείριση έτσι; Αλλά τα Τέμπη, αυτά καθαυτά, αυτό το δυστύχημα έχει σίγουρα πολύ σοβαρές ποινικές προεκτάσεις. Είναι η πρώτη εθνική τραγωδία που η Δικαιοσύνη την αντιμετωπίζει έχοντας 36 κατηγορούμενους, 33 εκ των οποίων για κακούργημα και δύο υπουργούς οι οποίοι θα κριθούν από το δικαστικό συμβούλιο, άρα από τον φυσικό δικαστή και για τα όποια αδικήματα και για την όποια διαβάθμιση. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει και δεν το λέω για να πανηγυρίσω. Θεωρώ ότι είναι το λιγότερο που μπορεί να γίνει για μία τέτοια τραγωδία. Και υπάρχει και το επίπεδο της μετέπειτα διαχείρισης ενός τραγικού δυστυχήματος. Νομίζω ότι δύο πράγματα έπρεπε να γίνουν πιο γρήγορα. Το ένα είναι η προβολή και η επιτάχυνση της αποκατάστασης των διαφόρων σημαντικών έργων που πρέπει να γίνουν στον σιδηρόδρομο. Δηλαδή θεωρώ ότι αυτό το οποίο κάνει τώρα, για παράδειγμα ο αναπληρωτής υπουργός, ο κύριος Κυρανάκης, όπου κάνει αυτό που έχει υποχρέωση ο κάθε υπουργός, λέει στον κόσμο τι έχουμε κάνει για τα τρένα, τι έχει γίνει με την τηλεδιοίκηση, τι έχουμε κάνει με το ETCS… Αυτό παντού, όχι μόνο στα τρένα, όχι μόνο στο Mεταφορών πρέπει να γίνεται και να μην γίνεται μόνο από εμένα. Να γίνεται από όλα τα κυβερνητικά στελέχη και τους βουλευτές μας που μόλις έχουν υλικό, το κάνουν. Γιατί μην κοροϊδευόμαστε, το πιο βασικό όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, γιατί τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει η δικαιοσύνη, είναι εσύ να φροντίζεις να μειωθούν οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο, να έχεις όλο και ασφαλέστερα τρένα, όλο και ασφαλέστερα μέσα μαζικής μεταφοράς. Και το δεύτερο θεωρώ, το οποίο είναι μια πραγματικότητα, αφήσαμε πάρα πολύ χώρο στην προπαγάνδα, η οποία πάνω στα υπαρκτά προβλήματα, χτίστηκε και μια προπαγάνδα ψεμάτων. Θα σας πω όμως την αλήθεια. Είμαι από αυτούς που δεν κρύφτηκαν ποτέ. Υπάρχουν και άλλα κυβερνητικά στελέχη που δεν κρύφτηκαν ποτέ και το θεωρώ και υποχρέωσή μου απέναντι και στην κοινωνία και στην παράταξη και στον Πρωθυπουργό. Ξέρετε πόσες φορές με πήραν τηλέφωνο ενώ κάτι το είχα πει 10η, 15η, 20η φορά και μου έλεγαν «Γιατί δεν βγαίνετε να τα πείτε αυτά;»; Θα σας πω ποιος είναι ο λόγος που αυτά δεν ακούγονταν στην αρχή και ακούγονταν στη συνέχεια. Ήταν τέτοια η προσπάθεια να πείσουν διάφοροι τον κόσμο και από τα μέσα ενημέρωσης ότι το άσπρο είναι μαύρο, ή το μαύρο είναι άσπρο, που, ενώ, βγαίναμε και τα λέγαμε όχι πάρα πολλοί στην αρχή, στη συνέχεια όλο και περισσότεροι, δεν μας άκουγαν όσο θα έπρεπε. Ένα χρόνο μετά, ούτε για ξυλόλια συζητάμε, ούτε για χαμένα βαγόνια συζητάμε, ούτε για συγκάλυψη συζητάμε, ούτε, σας θυμίζω ότι πολιτικός αρχηγός βγήκε στη Βουλή και πήγε να συνδέσει τον Πρωθυπουργό με τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου. Αυτά δεν έγιναν πριν από 10 χρόνια. Αυτά έγιναν πέρυσι τέτοια περίοδο. Και γιατί έγιναν; Γιατί είδαν, από την αντιπολίτευση, ότι είχε συμμετοχή το πρώτο συλλαλητήριο και, όσο και αν είναι θλιβερό αυτό που λέω, πήγαν να εργαλειοποιήσουν το δεύτερο συλλαλητήριο. Να οργίσουν παραπάνω τον κόσμο και να διασωθούν πολιτικά. Λες και αυτοί που πήγαν στην πλατεία ακόμα και στο δεύτερο συλλαλητήριο πήγαν για τον όποιον Φάμελλο, τον όποιον Ανδρουλάκη και την όποια  Κωνσταντοπούλου. Νόμιζαν δηλαδή ότι ο κόσμος θα πήγαινε για εκείνους και όχι για τους δικούς του λόγους. Για δικαιοσύνη, για να διαμαρτυρηθεί για το οτιδήποτε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Τώρα, όταν και αν γίνει τέλος πάντων, γιατί προφανώς θα γίνει το κόμμα Καρυστιανού, σας ανησυχεί, δηλαδή τη θεωρείτε πολιτική σας αντίπαλο, θεωρείτε ότι θα σας στερήσει κόσμο;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Με τα μέχρι τώρα δεδομένα όχι. Θεωρώ ότι είναι πολύ αλαζονικό να υποτιμάς τον οποιονδήποτε. Είναι και λάθος όμως να υπερτιμάς μια κίνηση. Μέχρι τώρα, η κυρία Καρυστιανού, σε όσα έχει πει και σε όσα έχει απαντήσει, δεν βλέπω κάποιες στέρεες πολιτικές θέσεις. Τέλος πάντων, δεν νομίζω ότι με αυτά που λέει απευθύνεται στα κοινά τα οποία απευθυνόμαστε εμείς. Μια κυβέρνηση οφείλει να υπηρετεί όλους τους πολίτες, αλλά μην κοροϊδευόμαστε. Εμείς απευθυνόμαστε, -το είπα και στην προχθεσινή μου ομιλία-, σε εκείνες τις σιωπηρές πλειοψηφίες που θέλουν να αγωνίζονται για καλύτερη ζωή και οι αγώνες τους να μην είναι σε βάρος όλων των άλλων. Και θέλουν και έχουν μάθει να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, ακόμα και αν πολλές φορές δεν τους περισσεύουν λεφτά, πολλές φορές δυσκολεύονται να τις πληρώσουν και να μην πληρώνουν οι άλλοι τη δική τους ζωή. Αυτό δεν πάει στην κ. Καρυστιανού. Η κυρία Καρυστιανού ως μάνα έχει τον απόλυτο σεβασμό, όπως και κάθε μάνα που έχει χάσει το παιδί της. Ως πολιτικός θα κριθεί όταν κάνει κόμμα. Θεωρώ ότι ακόμα δεν μπορούμε να μπούμε σε μια αντιπαράθεση μαζί της. Γιατί; Γιατί όταν κάνεις κόμμα οφείλεις θεωρώ, να βγάλεις ένα πρόγραμμα και πλέον να το κοστολογήσεις κιόλας. Να πεις με ποιους θα κυβερνήσεις αν βρεθείς σε μια φάση, έστω και με άλλα κόμματα να συγκυβερνήσεις. Ποια είναι τα πρόσωπα τα οποία θα εκπροσωπήσουν; Ποιες είναι οι θέσεις τους; Νομίζω ότι αδικείται η δημόσια συζήτηση όταν εξαντλείται σε πρόσωπα τα οποία ακόμα δεν έχουν κάνει το επόμενο βήμα, είτε είναι η κ. Καρυστιανού είτε οποιονδήποτε άλλο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Επειδή με πήγατε σε αυτούς που ξυπνούν νωρίς και επειδή μου έκανε εντύπωση αυτό από την ομιλία σας. Αυτοί που ξυπνούν νωρίς, δεν θα αισθάνονται πολύ άσχημα βλέποντας το ένα πίσω από το άλλο τα σκάνδαλα τα οποία αποκαλύπτονται; Δηλαδή ξεκινήσαμε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, φτάσαμε στον ΟΠΕΚΑ, έχουμε μέρα με την ημέρα, βλέπουμε ανθρώπους που είναι δίπλα μας, δίπλα μας, στην κυριολεξία γύρω μας, να πλουτίζουν με αυτό τον τρόπο. Ή τουλάχιστον έτσι τουλάχιστον δείχνουν τα πορίσματα. Δεν έχουν ολοκληρωθεί οι έρευνες. Έχουν χρώμα αυτά τα σκάνδαλα κύριε Μαρινάκη; Είναι πράσινα, είναι γαλάζια, είναι ροζ, είναι δηλαδή… Ακούω για τα πράσινα στρουμφάκια, για τις γαλάζιες ακρίδες…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Είναι δύο διαφορετικά πράγματα που θέλω να πω. Το δεύτερο είναι το αν έχουν χρώμα τα σκάνδαλα. Θα πάω όμως στο πρώτο. Μέχρι να βρεθεί ένα μαγικό ραβδί, όπου μια κυβέρνηση, σε οποιαδήποτε χώρα, να μετατρέπει τους εγκληματίες, τους παραβατικούς, τα λαμόγια, -για να μιλήσουμε απλά και κατανοητά-, τους μπαταχτσήδες, σε νομοταγείς πολίτες, τότε οι κυβερνήσεις θα κρίνονται, όχι με το αν επί των ημερών τους ξεσκεπάζονται σκάνδαλα, υποθέσεις διαφθοράς, αλλά αν έχουν την δυνατότητα, την ικανότητα και την αποτελεσματικότητα, να εξαρθρώνονται αυτές οι υποθέσεις όταν είναι στα πράγματα ένα κόμμα, όταν είναι στην κυβέρνηση. Με εξαίρεση τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που είναι μια άλλη ιστορία, που σίγουρα δεν μας πιστώνεται, μας χρεώνεται μέχρι τώρα, ενώ αν και θεωρώ ότι από ένα σημείο και μετά τη χειριστήκαμε όπως έπρεπε και πήραμε πρωτοβουλίες, αλλά ακόμα σίγουρα, δεν μπορεί να είναι στα θετικά, είναι στα αρνητικά για να μην παρεξηγηθώ, παρά το γεγονός ότι ήμασταν η πρώτη κυβέρνηση που κάνει ελέγχους, έκανε και μπλόκαρε πληρωμές, όλες οι υπόλοιπες υποθέσεις οι οποίες βλέπουν το φως της δημοσιότητας, δεν θα έπρεπε να χρεώνονται στην κυβέρνηση. Το αντίθετο. Γιατί; Ο ΟΠΕΚΑ ήταν μια υπόθεση όπου αντιλήφθηκε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου ότι υπάρχει κάτι σάπιο ή τέλος πάντων κάτι που πρέπει να ελεγχθεί. Έδωσε εντολή για έλεγχο, λειτούργησαν ελεγκτικοί μηχανισμοί, εξαρθρώθηκε. Βία στα πανεπιστήμια. Άλλη εντελώς αντιμετώπιση. Συλλήψεις, ταυτοποιήσεις, πειθαρχικό πλαίσιο. Πλέον με το που πάει κάποιος να κάνει κάτι σε ένα πανεπιστήμιο σε λίγα λεπτά, σε λίγες ώρες έχει επέμβει η αστυνομία. Βία στα γήπεδα. Πόσο είχαν ειρωνευτεί και δικαίως οι φίλαθλοι, άλλη μια εξαγγελία για ταυτοποίηση εισόδου και κάμερες; Κάτι παραπάνω από 1,5 χρόνο μετά, όλα αυτά έχουν γίνει πράξη. Προσέξτε τώρα. ΔΑΟΕ. Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος. Αυτό που γίνεται πλέον στην αστυνομία είναι εντυπωσιακό. Σε 14, 15 μήνες έχουν πάνω από 3.000 συλλήψεις. Πάνω από 180 εγκληματικές οργανώσεις έχουν εξαρθρωθεί. Όλα αυτά τα οποία έχουμε διαβάσει κατά καιρούς. Κυκλώματα λαθρεμπορίας καυσίμων, κυκλώματα σε εφορίες, κυκλώματα σε φυλακές, στη δημοτική αστυνομία. Όλα αυτά τα οποία διαβάζουμε, τα οποία βλέπουν το φως της δημοσιότητας αφού έχουν εξαρθρωθεί. Είναι επιχειρήσεις οργανωμένες που είναι αποτέλεσμα πολιτικής βούλησης, που δεν υπήρχε, οργάνωσης των υπηρεσιών ελέγχων και όλα τα σχετικά και βέβαια από εκεί και πέρα παίρνουν το δρόμο της δικαιοσύνης. Γιατί λοιπόν να κατηγορηθεί μία κυβέρνηση που εξαρθρώνει εγκληματικές οργανώσεις; Εγώ θα έλεγα ότι αυτό πρέπει να πιστωθεί. Το «νομιμότητα παντού» δεν είναι θα τους κάνουμε όλους νομοταγείς.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Δεν γίνεται.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Όχι, δεν γίνεται. Είναι ουτοπικό. Είναι το «παγκόσμια ειρήνη»… Το «νομιμότητα παντού» σημαίνει ότι θα τους εντοπίζουμε ως κράτος και θα τους οδηγούμε στη δικαιοσύνη. Και πάω στο πολιτικό που μου λέτε. Κάντε το εξής εικόνα. Να είχε ξεκινήσει μια πολύ σοβαρή έρευνα για τον πρόεδρο της ΔΑΚΕ, τον αρχισυνδικαλιστή της Νέας Δημοκρατίας. Ή ο γραμματέας ή η γραμματέας Οργανωτικού της Νέας Δημοκρατίας, -όχι ένα απλό μέλος,  όπως ήταν διάφοροι που ελέγχονται για τον ΟΠΕΚΕΠΕ-, να ελέγχεται και κάτι τόσο σοβαρό όπως η υπόθεση του ΟΠΕΚΑ. Φανταστείτε. ΠΑΣΟΚ. Ξεκινάω από το ΠΑΣΟΚ. Ανακοινώσεις του εκπροσώπου Τύπου. «Γαλάζιες ακρίδες, είστε όλοι το ίδιο», – καλά για τα υπόλοιπα κόμματα, δεν το συζητάμε τι θα είχε γίνει. Θα είχαν στηθεί έξω από την Πειραιώς, πόσα ρεπορτάζ θα είχανε γίνει. Πόσοι συνάδελφοι σας θα είχανε κάνει βιντεάκια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου θα ισοπέδωναν τα πάντα και θα έλεγαν ότι φταίει συνολικά μία παράταξη. Δείτε τη δική μας αντίδραση. Και ο κ. Παναγόπουλος είναι από τα πιο εμβληματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ως γραμματέας του κόμματος, οργανωνόμουν όσο παραπάνω μπορούσα με τους συνδικαλιστές της Νέας Δημοκρατίας, για να νικήσουμε τον Παναγόπουλο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η κυρία αυτή στον ΟΠΕΚΑ, από τα πιο προβεβλημένα σε επίπεδο κομματικό, όχι σε επίπεδο κοινοβουλευτικό, δηλαδή σε επίπεδο κομματικών θέσεων, στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Δείτε και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τι είπαμε και στις δύο περιπτώσεις; Πολύ καλά έκανε ο κύριος Ανδρουλάκης και τους ανέστειλε την κομματική ιδιότητα. Και δεν χαρακτηρίζει συνολικά το ΠΑΣΟΚ, η συμπεριφορά δυο στελεχών. Είμαστε άλλοι κόσμοι πλέον. Δυστυχώς δεν ήμασταν πάντα έτσι. Δηλαδή πριν από δέκα χρόνια, με τις τεράστιες πολιτικές μας διαφορές, ήμασταν μαζί στα σωστά, στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει αντίστοιχες περιπτώσεις, όπως τις αντιμετώπιζε παλαιότερα ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη λογική της ισοπέδωσης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Άρα λέμε αντίο στη συνταγματική αναθεώρηση; Γιατί δεν φαίνεται με αυτό που βλέπουμε, που εισπράττουμε εμείς. Δηλαδή προετοιμάζετε μια συνταγματική αναθεώρηση, έχετε θέσει κάποια άρθρα τα οποία θέλετε να θέσετε προς αναθεώρηση. Αυτή η Βουλή είναι προτείνουσα, η επόμενη θα πρέπει να τα επικυρώσει. Αναζητείτε τη συναίνεση. Δεν φαίνεται όμως συναίνεση πουθενά, όμως…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Η συναίνεση είναι μια άσκηση. Είναι ένα τανγκό που θέλει δύο. Δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση με έναν. Εμείς όμως το χέρι το έχουμε απλώσει, όπως οφείλουμε εκ του ρόλου μας, ως κυβερνητική πλειοψηφία. Έχουμε πει κάποια πολύ συγκεκριμένα, θεωρώ, πράγματα, που για μένα δεν είναι μια απλή πρόταση. Είναι τομές που μπορούν να γράψουν ιστορία για τον τόπο. Και η ιστορία στη συνταγματική αναθεώρηση, δεν γράφεται από ένα κόμμα, ποτέ δεν έχει γραφτεί από ένα κόμμα. Θεωρώ λοιπόν ότι οι προτεραιότητες που έχει θέσει Πρωθυπουργός η αναθεώρηση του άρθρου 86, δηλαδή να μην περνάει από το φίλτρο των κομμάτων, η παραπομπή ενός πολιτικού στη Δικαιοσύνη. Το να μπει ένα «φίλτρο», ένας «κόφτης», ένα τέλος, σε αυτό που για μένα είναι όνειδος, των πολιτικών που όταν έρχονται στην εξουσία, δίνουν από τα λεφτά που δεν υπάρχουν. Ένας δημοσιονομικός κόφτης. Το τρίτο η αξιολόγηση και η μονιμότητα να συνδέονται και να μπουν στο Σύνταγμα. Το τέταρτο και πάρα πολύ σημαντικό, η αναθεώρηση του άρθρου 16, για να μπορούμε επιτέλους να έχουμε και μη κρατικά πανεπιστήμια εξ υπαρχής και όχι μόνο παραρτήματα, που ήταν ένα πάρα πολύ σημαντικό βήμα. Αυτές οι αλλαγές και πολλές άλλες που έχουν ανακοινωθεί, θεωρώ ότι θα πάνε την Ελλάδα πραγματικά στο 2030 και πιο πέρα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν κατέβουν με δικές τους προτάσεις, που θα κάνουν κάποιες παρεμβάσεις σ’ αυτά που προτείνετε, θα τις δεχτείτε;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Προφανώς θα τις συζητήσουμε όλες τις προτάσεις. Πρώτον, για να υπάρχουν προτάσεις πρέπει να βρουν τις 50 υπογραφές οι οποίες απαιτούνται. Αλλά εγώ δεν θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει χώρος και χρόνος για «ίσως» και το λέει και η ίδια η συνταγματική διαδικασία. Είναι πάρα πολύ απλό, σε αυτά τα οποία σας είπα μόλις τώρα όλα τα κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα θα πούνε ναι ή όχι. Ο κάθε βουλευτής, άρα και τα κόμματα στα οποία εντάσσεται ο κάθε βουλευτής ως μέλος μιας κοινοβουλευτικής ομάδας. Ναι στην αναθεώρηση του άρθρου 86 ή όχι; Ναι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 ή όχι; Και σε όλα τα υπόλοιπα. Τώρα θα πουν για το αν θα μπούνε στην επόμενη διαδικασία. Άρα αυτό το οποίο λέει το ΠΑΣΟΚ ότι «τώρα θα πούμε όχι για να μην μπορείτε μετά εσείς να περάσετε τις όποιες αλλαγές με 151 βουλευτές», δείχνει δύο πράγματα. Πρώτον, ότι αποδέχονται το εκλογικό αποτέλεσμα από τώρα, αλλά αυτό είναι δικό τους θέμα. Εγώ θεωρώ ότι τις εκλογές τις κρίνουν μόνο οι πολίτες και όχι εγώ, όλοι μας νομίζω.

Το δεύτερο που είναι το πιο σημαντικό και δεν αναδεικνύεται και εκεί θέλω να σταθώ. Τώρα έχουμε τους 180 με το ΠΑΣΟΚ. Τα έχει φέρει έτσι η ζωή και οι πολίτες τα έφεραν έτσι. Και μαζί με το ΠΑΣΟΚ, που θεωρώ ότι είμαστε δυο κόμματα που έχουμε δείξει στα μεγάλα μια θεσμική σοβαρότητα, έχουμε τη δυνατότητα να περάσουμε κάποιες μεγάλες αλλαγές, όπως ζητάει το Σύνταγμα, 180 ψήφους σε μία από τις δυο συνθέσεις του Κοινοβουλίου. Ποιος λέει στο ΠΑΣΟΚ ότι την επόμενη φορά η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ θα έχουμε ξανά 180; Το εξασφαλίζει κανείς αυτό; Και λέω εγώ, αν την επόμενη φορά δεν έχουμε 180, πιστεύει το ΠΑΣΟΚ ότι μεγάλες τομές για τον τόπο μπορούμε να τις περάσουμε -μακάρι- αλλά λέω μπορούμε να τις περάσουμε με το ΚΚΕ, που λέει «όχι» σε όλα; Δικαίωμά του, αλλά αυτό κάνει. Με την κυρία Κωνσταντοπούλου; Με τον κ. Βελόπουλο; Είναι και αφελής η στάση του ΠΑΣΟΚ και ανεύθυνη για τη χώρα.

Άρα, εάν μετά δεν έχουμε τους 180 και επιλέξει το ΠΑΣΟΚ κάποια πράγματα στα οποία ήδη συμφωνούμε. Αν συμφωνούμε… Γιατί, αν συμφωνούμε, ας το κάνει τώρα. Αν μετά δεν έχουμε τις 180 ψήφους, ποιος θα φταίει που οι μεγάλες αλλαγές θα πάρουν αναβολή για πάρα πολλά χρόνια και η χώρα μας θα χάσει άλλη μια δεκαετία;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα είναι μια χαμένη ευκαιρία. Εγώ θέλω να ρωτήσω το εξής. Θέλω να πάμε λίγο στα εσωκομματικά. Μου κάνει τρομερή εντύπωση αυτό το πράγμα το τελευταίο διάστημα. Δηλαδή, έχουμε δύο πρώην πρωθυπουργούς, οι οποίοι πολλές φορές ασκούν πιο σκληρή αντιπολίτευση από την ίδια την αντιπολίτευση. Γιατί φτάσαμε ως εδώ;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αυτό δεν θα σας το απαντήσω εγώ. Δεν είναι ούτε αρμοδιότητά μου, ούτε είμαι ο κατάλληλος. Εγώ θα σας απαντήσω γιατί έχουμε καταφέρει, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να διορθώσουμε ακόμα και πολλές ανάγκες των πολιτών να καλύψουμε, να είμαστε η πρώτη κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, στην πιο δύσκολη περίοδο γεωπολιτικά, στην πιο απρόβλεπτη περίοδο παγκοσμίως, να έχουμε μια δημοσκοπική υπεροχή έναντι του δεύτερου κόμματος. Γιατί; Γιατί παρά τις δυσκολίες, παρά τα λάθη, παρά τα προβλήματα, προσπαθούμε συνεχώς να εμφανίζουμε στην κοινωνία παραδοτέα και μόνος μας στόχος είναι να είμαστε συνεπείς σε αυτό το οποίο είπαμε όταν εκλεγήκαμε, δηλαδή στο προεκλογικό μας πρόγραμμα. Αυτή είναι η δική μας δουλειά. Από κει και πέρα ξέρω να σας πω ότι γι’ αυτό θα αξιολογηθούμε. Η κριτική που γίνεται, ακόμα και από τους πρώην πρωθυπουργούς είναι μια κριτική που οφείλουμε να την ακούσουμε. Πολλώ δε μάλλον όταν ασκείται από ανθρώπους που έχουν ηγηθεί της παράταξης και της χώρας. Ναι, αλλά ειδικά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ασχέτως του ποιος την κάνει αυτή την κριτική, θεωρώ ότι είναι η πιο άδικη κριτική που έχει ακουστεί. Είναι δικαιολογημένες οι αντιδράσεις για την ακρίβεια; Είναι δικαιολογημένες, ειδικά από τους πολίτες. Έχουμε κάνει πολλά για να την αντιμετωπίσουμε; Θεωρώ αρκετά, μπορούμε και περισσότερα και προσπαθούμε να τα κάνουμε. Και ειδικά σε επίπεδο μείωσης φόρων είναι σημαντικά αυτά που έχουμε κάνει. Έχει δίκιο ο κόσμος να φωνάζει για άλλα ζητήματα, όπως είπαμε πριν για τον ΟΠΕΚΕΠΕ; Ναι, αλλά έχουμε να πούμε και πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις που εμείς έχουμε δείξει πολιτικό θάρρος και έχουμε αντιμετωπίσει πάρα πολλές περιπτώσεις εγκληματικότητας ή διαφθοράς. Θεωρώ όμως, ότι στην εξωτερική πολιτική και την ευρύτερη αυτή συζήτηση -άμυνα, εξωτερική πολιτική, γεωστρατηγικά ζητήματα-, όσα έχει καταφέρει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν έχουν γίνει σε όλη την υπόλοιπη μεταπολίτευση αθροιστικά. Και μπορώ να σας τα πω, να σας τα παραθέσω σε λίγα δευτερόλεπτα. ΑΟΖ Με την Ιταλία και την Αίγυπτο είχε γίνει κάτι τέτοιο ποτέ; Όχι. Δώδεκα ναυτικά μίλια επέκταση στο Ιόνιο έγινε επί των δικών μας ημερών. Exxon και Chevron. Όχι μόνο ενεργειακή επανάσταση, αλλά μια τεράστια αλλαγή, η οποία θα ωφελήσει, – μια τεράστια πρωτοβουλία-, που θα ωφελήσει τη χώρα και σε επίπεδο θέσεων εργασίας και οικονομικά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Και είναι και παρακαταθήκη για το μέλλον.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ :Ακριβώς. Θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Tα απώτατα διοικητικά όρια της χώρας κατοχυρώνονται με τη σφραγίδα της Ευρώπης. Rafale, F16, Belhara, F35. Και όλες οι πρωτοβουλίες που έχει πάρει ο Έλληνας πρωθυπουργός, από τα χρόνια της πανδημίας, το Tαμείο Aνάκαμψης, η Ελλάδα πήρε τα περισσότερα λεφτά συναρτήσει του ΑΕΠ της σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ και αυτά μετατρέπονται σε προληπτικές εξετάσεις, σε καλύτερα νοσοκομεία, κέντρα υγείας, προληπτική πολιτική στην πολιτική προστασία. Ξέρετε όλα αυτά; Όλα αυτά είναι ενεργητική πολιτική εκτός συνόρων. Η επίσκεψη στην Ινδία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Θα μιλήσουμε για αυτό γιατί θέλω να σας ρωτήσω.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Όταν έχεις λοιπόν μια κυβέρνηση, που σε παγκόσμιο επίπεδο επικρατεί μια απόλυτη αβεβαιότητα- και καταφέρνει στη χειρότερη περίοδο παγκοσμίως να μεγαλώνει ουσιαστικά, να ψηλώνει τη χώρα αυτή, θεωρώ ότι η κριτική που της γίνεται σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής είναι άδικη. Χρειάζονται επισημάνσεις; Και είναι και καλοδεχούμενες εγώ θα πω. Βεβαίως και χρειάζονται. Αλλά νομίζω ότι αδικούν τον εαυτό τους, όσοι μια αντικειμενική επιτυχία την εμφανίζουν ως αποτυχία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και μπορεί να σας ρωτήσει κάποιος που μπορεί να σας δει στο δρόμο. «Έχουμε το δικαίωμα επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια και δεν το κάνετε αύριο»;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αναφέρεστε στο Αιγαίο. Είναι ένα αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας, που έχει αποτυπωθεί σε κάθε επίπεδο από τον Πρωθυπουργό και από τους αρμόδιους υπουργούς, το οποίο θα το ασκήσουμε όταν κρίνουμε χρονικά, τη σωστή στιγμή. Και οι παράγοντες είναι πάρα πολλοί και νομίζω ότι έχουν αναλυθεί πολύ, πολύ σωστά και από τους εν ενεργεία υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας και από τους προκατόχους τους. Αλλά προσέξτε αυτό κανείς δεν το έχει αμφισβητήσει. Θα σας πω όμως κάτι. Όμως θυμάστε τη ρητορική της Τουρκίας και πριν από δύο και πριν από πέντε χρόνια δια του προέδρου της; Πριν από 10, πριν από 20 χρόνια; Ξέρετε, το casus belli δεν ξεκίνησε να ακούγεται -το ανιστόρητο και εκτός οποιασδήποτε λογικής casus belli- καθώς και οι «γκρίζες ζώνες-, επί Μητσοτάκη. Και επί των προηγούμενων πρωθυπουργών και της δικής μας παράταξης και των άλλων παρατάξεων ακουγόντουσαν όλα αυτά. Και οι γκρίζες ζώνες και το casus belli. Όλα αυτά τέλος πάντων τα εκτός οποιασδήποτε λογικής και θεσμικού, νομικού πλαισίου. Ποια είναι η διαφορά; Ότι τώρα αυτά φαίνεται ότι σε επίπεδο τουλάχιστον ρητορικής, για να μην είμαστε αφελείς, υποχωρούν και ταυτόχρονα εμείς δεν υποχωρούμε σε τίποτα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός έθεσε όλα. Τα έθεσε όλα ενώπιον του συνομιλητή του, του Τούρκου Προέδρου. Και αυτή ήταν η καλύτερη απόδειξη για το ότι αυτοί που έλεγαν «να μην πάει ο Μητσοτάκης στον Ερντογάν», είχαν άδικο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Αυτά αποδεικνύονται στην πράξη. Το θέμα είναι το εξής: Άκουσα, επειδή είμαστε στα της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής, άκουσα χθες τον κύριο Δένδια σε μία εκδήλωση κομματική να λέει ότι δεν μας αξίζει αυτό το ποσοστό στις δημοσκοπήσεις. Είπε για το 2 και το 3 μπροστά και ότι πρέπει να επανέλθουμε. Σε αυτό «κόλλησα», δεν «κόλλησα» στις δημοσκοπήσεις. Οι δημοσκοπήσεις είναι κάτι το οποίο, δόξα τω Θεώ, έχουμε πολλές. «Πρέπει να επανέλθουμε στις αρχές και στις αξίες μας». Έχετε χάσει τις αρχές και τις αξίες σας; Δηλαδή μου ακούστηκε λίγο «σαμαρο -καραμανλικό» αυτό.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Κατ’ αρχάς να πω ότι για άλλη μία φορά σε μία συνέντευξη, δεν είναι η πρώτη φορά, απομονώθηκαν κάποιες φράσεις, ενώ αν δει κανείς όλη την ομιλία, ο κύριος Δένδιας υπερασπίστηκε την κυβερνητική πολιτική.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Φυσικά και την υπερασπίστηκε, αλλά αυτό το να επιστρέψουμε στις αρχές και τις αξίες μας…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ως προς τα ποσοστά, θεωρώ ότι προφανώς όλοι συμφωνούμε ότι ο στόχος είναι άλλη μία εκλογική νίκη. Γι’ αυτό και πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε με χαμηλά το κεφάλι, να υπερασπιζόμαστε τις πολιτικές μας με θάρρος, με τόλμη, αλλά και με σεβασμό στην κοινωνία, γιατί ακόμα υπάρχουν πολλά σοβαρά προβλήματα για να πετύχουμε το στόχο μας. Ναι, είμαστε καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, αλλά έχουμε ακόμα δρόμο για να φτάσουμε στο στόχο. Τώρα, πάμε στις αρχές και τις αξίες της παράταξης, γιατί και εγώ είμαι από μικρό παιδί στη Νέα Δημοκρατία. Θα σας παραπέμψω σε 4 – 5 πολιτικές που θεωρώ ότι αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει πιο συνεπής πολιτική στις αρχές, τις αξίες της Νέας Δημοκρατίας, από την πολιτική που εφαρμόζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μείωση φόρων. Στον πυρήνα της ιδεολογίας μας. Έχουμε μειώσει ή καταργήσει 83 άμεσους και έμμεσους φόρους. Δημιουργία θέσεων εργασίας. Η πιο βαθιά και ουσιαστική κοινωνική πολιτική. Σχεδόν 600.000 νέες δουλειές έχουν δημιουργηθεί από μία δουλειά 6,5 ετών, μείωσης φόρων, δημιουργίας ενός ψηφιακού κράτους, 95% αύξησης των επενδύσεων.  Τρίτον, προστασία συνόρων και στον Έβρο και στα θαλάσσια σύνορα. Δηλαδή αυτή η κριτική που γίνεται εκ δεξιών κομμάτων, απαντάται από όλα που σας είπα πριν για την εξωτερική πολιτική και από τον τρόπο που έχουμε διαχειριστεί το μεταναστευτικό. Μη κρατικά πανεπιστήμια. Ίσως μία από τις πιο εμβληματικές προτάσεις της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας και στα Πανεπιστήμια και της ΟΝΝΕΔ και της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας. Και θα σας πάω και σε αυτά που είπα πριν. Εξωτερική πολιτική και άμυνα. Η «υπερήφανη Ελλάδα» είναι ταυτοτικό ζήτημα για τη Νέα Δημοκρατία. Αν με ρωτάτε αν μαζί με αυτό χρειαζόταν και η διεύρυνση, σας προλαβαίνω, θα σας απαντήσω πως ναι. Ναι. Όταν η διεύρυνση βασίζεται στα θεμέλια της Νέας Δημοκρατίας, τότε δεν πρέπει να τη φοβόμαστε. Και κάθε φορά που μας ρωτάνε «μα δεν έχετε αντιπολίτευση». Κάτι το οποίο δεν είναι καλό; Έτσι, μία από τις απαντήσεις σε αυτό…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ :Έρχεται από το εσωτερικό…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Αναφέρομαι στα κόμματα. Ναι. Καταλαβαίνω τι λέτε. Μία από τις αιτίες -που το ξαναλέω δεν είναι καλό που δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή αξιόπιστη αντιπολίτευση- είναι ότι έχουμε καταφέρει και έχουμε μιλήσει σε ανθρώπους που τα προηγούμενα χρόνια δεν ανήκαν στη Νέα Δημοκρατία, δεν ψήφιζαν τη Νέα Δημοκρατία, αλλά νιώθουν ότι εκπροσωπούνται από την Νέα Δημοκρατία και ακόμα και τα στελέχη που έχουν έρθει, δεν πήγαμε εμείς σε εκείνα. Δεν υιοθετήσαμε εμείς τις ιδέες τους. Δεν υιοθετήσαμε εμείς καμία από τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια, τις ιδέες.. Εκείνα τα στελέχη ήρθαν στη Νέα Δημοκρατία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Έχουν παρέλθει και οι εποχές με τα μπλε και τα πράσινα καφενεία, τα οποία τα έχω ζήσει εγώ πάρα πολύ, γιατί είμαι και μεγαλύτερη. Αλλά θέλω να πω το εξής. Τώρα είμαστε ένα χρόνο και κάτι πριν τις εκλογές. Χρειάζεται ανανέωση η κυβέρνηση; Θα γίνει ανασχηματισμός. Το λέω ξεκάθαρα. Ρωτάω δηλαδή. Εντάξει, ξέρω ότι είναι προνόμιο του πρωθυπουργού. Μην μου πείτε αυτό, δεν μπορώ.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Πρώτον, δεν έχω, δεν έχω τέτοια εικόνα, δεν έχω…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Πότε θα γίνει;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ :… αίσθηση, δεν έχω ούτε καν…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς θα ανανεώνατε, αν ήσασταν πρωθυπουργός την κυβέρνηση, για να το πω διαφορετικά;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ :Θεωρώ ότι αν απαντούσα σε αυτήν την ερώτηση, θα χαρακτηριζόμουν δικαίως από αλαζονεία και μικρομεγαλισμό…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Εντάξει τώρα δεν θέλει ένα φρεσκάρισμα, ένα σχήμα;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θα σας πω. Έχω την εντύπωση ότι η δεύτερη τετραετία γενικά έχει αδικηθεί πάρα πολύ και ίσως έχουμε αδικήσει και εμείς τους εαυτούς μας με το ότι συνολικά δεν έχουμε καταφέρει να δείξουμε τις πολύ μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχουμε κάνει τη δεύτερη τετραετία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μα η πρώτη ήταν μισή… Εγώ το λέω σε συζητήσεις γιατί είχε την πανδημία. Ήμασταν κλεισμένοι μέσα. Δηλαδή θέλω να πω ότι ήταν ειδική συνθήκη.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Που βέβαια είχαμε και πολύ μεγάλες επιτυχίες. Μόνο η αντιμετώπιση των κρίσεων και όλα αυτά τα οποία έγιναν ήταν πάρα πολύ σημαντικά. Το αν χρειάζονται κάποιες στοχευμένες παρεμβάσεις, αυτό το ξέρει μόνο ένας: Ο πρωθυπουργός. Αν με ρωτάτε αν νιώθω ότι είμαστε κοντά σε αλλαγές, ως…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Προσπαθώ να βγάλω είδηση…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ :…ως ένοικος στο Μέγαρο Μαξίμου για αρκετές ώρες της ημέρας, δεν εισπράττω κάτι τέτοιο στον ορίζοντα. Αλλά όπως και να ‘χει, όπως έχετε πολύ μεγάλη εμπειρία, όλα αυτά ούτε προαναγγέλλονται, ούτε ανακοινώνονται. Νιώθω όμως ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στον ορίζοντα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα. Πολύ ωραία. Πάμε λίγο στα πιο προσωπικά τώρα, γιατί περνάει ο χρόνος. Θέλω να μου περιγράψετε μια μέρα σας και πόσες φορές την ημέρα μιλάτε με το Μητσοτάκη.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αναλόγως αν είναι στο εξωτερικό ή στο γραφείο, Αναλόγως την ημέρα, αναλόγως και την επικαιρότητα. Δηλαδή μπορεί να μιλήσουμε και πέντε και δέκα φορές την ημέρα, μπορεί να μιλήσουμε και δυο και τρεις. Επίσης, έχει σημασία αν υπάρχει κάτι που πρέπει να ανακοινωθεί, ή αν έχω ενημέρωση πολιτικών συντακτών. Είναι πολύ πιο έντονη η Δευτέρα και η Πέμπτη, που είναι οι μέρες που κατά κανόνα έχουμε μπρίφινγκ από τις υπόλοιπες ημέρες. Δεν υπάρχει ωράριο, δεν υπάρχει κανονική μέρα. Δηλαδή δεν υπάρχει μέρα που… Κατά 90% αλλιώς εξελίσσεται μια μέρα από το πώς την έχεις σχεδιάσει. Προκύπτει μια έκτακτη είδηση, ένα θέμα που πρέπει να γίνει μια διαχείριση, μια επεξήγηση σε κάτι. Είναι μια θέση που έχει χαρακτηριστεί «ηλεκτρική καρέκλα». Εγώ θα πω ότι είναι μια θέση η οποία με την οποία «παντρεύεσαι» το έκτακτο, το απρόβλεπτο. Αποδέχεσαι, όχι μόνο εσύ και οι δικοί σου άνθρωποι, ότι δεν υπάρχουν πολλές φορές Σάββατα και Κυριακές, βράδια, μπορεί πρέπει να μιλήσεις στο τηλέφωνο και μέχρι τις 12 και μέχρι τη 1 μέχρι τις 2 ή να ξυπνήσεις και πολύ νωρίτερα γιατί το τηλέφωνο χτυπάει. Δεν υπάρχει κλειστό τηλέφωνο δηλαδή, ούτε στις διακοπές. Έτσι είναι αυτά, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα στη ζωή και ήταν μια επιλογή και όχι μόνο επιλογή και θα ήταν και ύβρις να «γκρινιάξει» ένας άνθρωπος όπως εγώ, που αυτή τη στιγμή σε αυτή την ηλικία, λόγω της εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού, έχω την τιμή να εκπροσωπώ μια κυβέρνηση. Και πιστέψτε με, επειδή δουλεύω από μικρό παιδί και θα συνεχίσω να το κάνω, δεν είναι η δουλειά μου η πολιτική, ούτε θέλω ποτέ να γίνω επαγγελματίας πολιτικός, είναι ό,τι σιχαίνομαι περισσότερο και ό,τι έχει κάνει περισσότερο κακό στην πολιτική και στον τόπο, οι επαγγελματίες πολιτικοί, ή οι ανεπάγγελτοι πολιτικοί. Σας λέω ότι το άγχος του να «βγει ο μήνας» από τη δουλειά, του να «ζήσεις» ένα δικηγορικό γραφείο, ένα τεχνικό γραφείο, μια μικρομεσαία επιχείρηση, η κούραση του να πας για παράδειγμα να προλάβεις 3 -4 δικαστήρια σε ένα γραφείο όταν δουλεύεις για να μη χάσεις κάποιο από όλα αυτά και να δικαστούν όλα ή αντίστοιχα ένας οικοδόμος, ένας αγρότης, ένας άνθρωπος ο οποίος πάει στη δουλειά του και αλλάζει 2 λεωφορεία. Η κούραση και η πίεση αυτή δεν συγκρίνεται με αυτό. Λέμε πολλές φορές «γκρινιάζουμε» και λένε «πω πω τι τραβάμε». Σίγουρα υπάρχει ένταση, υπάρχει πίεση, υπάρχει τοξικότητα. Πρέπει να μπορείς να το αντέξεις αυτό. Αλλά πρώτον το επέλεξες όπως είπατε και δεύτερον οφείλεις να αποδεχθείς ότι ένα νόμισμα έχει δύο όψεις. Από τη μία όψη είναι η τιμή και η ευθύνη και η άλλη όψη, είναι όλα τα δύσκολα, τα οποία δυστυχώς είναι περισσότερα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η ανθρωποφαγία ανθεί πια στις μέρες μας. Ξεκίνησε τα χρόνια της κρίσης. Έχει ξεφύγει δηλαδή. Το βιώνουμε όλοι στο πετσί μας.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Είναι το νέο εθνικό μας σπορ. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Φαντάζομαι ότι γίνεται και σε άλλες χώρες. Ο συνδυασμός των σόσιαλ μίντια, που προφανώς δεν τα «ποινικοποιώ» εν συνόλω, δεν είμαι τεχνοφοβικός. Ο συνδυασμός των σόσιαλ μίντια, των ανώνυμων προφίλ και κάποιων εκπομπών στην τηλεόραση, δήθεν σατιρικών, είναι η μεγαλύτερη μάστιγα αυτή τη στιγμή της εποχής. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Υπάρχουν εκπομπές που κάνουν τέτοια δολοφονία χαρακτήρων που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε το κόστος για τους ανθρώπους και για τις οικογένειές τους. Πέραν του ότι διαστρεβλώνουν τα πάντα. Πέραν του ότι πολλές φορές ωθούν τον κόσμο σε παραβατικές συμπεριφορές, σε βία, ηθελημένα θεωρώ ότι το κάνουν. Δηλαδή δεν το κάνουν άθελα τους. Το κάνουν σκόπιμα. Ο συνδυασμός αυτών των εκπομπών, των δήθεν σατιρικών εκπομπών που είναι πολύ συγκεκριμένα τα πρόσωπα με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι για εμένα η μάστιγα της εποχής μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Επειδή είπατε για τα σόσιαλ και ο πρωθυπουργός γύρισε από την Ινδία, ήταν ένα διήμερο εκεί που είχε και πάρα πολλές επαφές. Τον άκουσα στην ομιλία του στη Σύνοδο για την τεχνητή νοημοσύνη να λέει ότι πολύ σύντομα θα πάρουμε μέτρα για την απαγόρευση της χρήσης των social media από τα παιδιά και τους εφήβους. Πότε θα συμβεί αυτό;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Είναι θέμα, νομίζω, ολίγων εβδομάδων, οι ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή μέσα στην άνοιξη;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Όχι. Θα γίνει είτε στο τέλος αυτού του μήνα, που τελειώνει σε λίγες ημέρες, είτε στις αρχές του επόμενου. Είναι θέμα δηλαδή 10- 15 ημερών. Η Ελλάδα έχει ήδη, είναι μια από τις χώρες που πρωτοπορούν σε αυτές τις πρωτοβουλίες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το έχετε σχηματοποιήσει, το πως θα γίνει αυτό;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Είμαστε πολύ κοντά στην οριστικοποίηση των όσων θα ανακοινωθούν. Έχει πάρα πολλές τεχνικές λεπτομέρειες. Δεν είναι μια εύκολη πρωτοβουλία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ :Όχι και ξέρουμε ότι όπως το είδαμε και στην Αυστραλία…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Το δρόμο μας το δείχνει η Αυστραλία. Ο στόχος είναι όταν ανακοινώνεις κάτι, αυτό να μπορείς να το κάνεις πράξη. Όχι απλά να το πεις για να το πεις. Αν ήταν απλά να το πούμε για να το πούμε, θα το είχαμε κάνει και ο πρωθυπουργός πολλές εβδομάδες νωρίτερα. Ο λόγος δηλαδή που δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί, είναι αυτός. Και κοιτάξτε, δεν είναι κάτι το οποίο γίνεται εν κενώ. Είναι σε συνέχεια όσων είχε πει πριν από ενάμιση χρόνο ο πρωθυπουργός στον ΟΗΕ, αν θυμάστε. Και στην πραγματικότητα, στη συνέχεια, ήταν ένα μοντέλο που ακολούθησαν πολλές χώρες και για το kids wallet αλλά και για τα parental controls δηλαδή τον γονεϊκό έλεγχο. Τώρα θα μιλάμε για μια πιο ριζική απόφαση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Έχετε βρει ηλικιακό όριο;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Νομίζω έχουμε καταλήξει σε όλα αυτά…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ :Δηλαδή 15, 16, κάπου εκεί;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Καλύτερα να το ακούσουμε από τον πρωθυπουργό. Αλλά κάπου εκεί. Κάπου εκεί θα είμαστε. Κάπου εκεί. Και θα πω και κάτι. Ίσως ακουστεί πολύ τολμηρό αυτό. Τώρα βγάζω το καπέλο του κυβερνητικού εκπροσώπου και μιλάω ως πολίτης, ως μπαμπάς, ως ένας σχετικά πιο νέος άνθρωπος, που σε λίγες εβδομάδες θα γίνει 38 ετών. Νομίζω ότι αυτή η συζήτηση που κάνουμε τώρα για τα παιδιά μας, το πολύ σε δέκα χρόνια, μπορεί και νωρίτερα θα την κάνουμε για όλους. Όχι απαγόρευση,  για να μην είναι…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ :Όχι, καταλαβαίνω πως το λέτε..

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Σε καμία περίπτωση. Εγώ προσωπικά ένα από αυτά τα οποία για τα οποία θα παλέψω πολύ όσο είμαι στην πολιτική, είναι η αντιμετώπιση της ανωνυμίας στο διαδίκτυο και η αυστηροποίηση των κυρώσεων όταν τελούνται μέσω του διαδικτύου και ειδικά μέσω των social media, ποινικά αδικήματα προσέξτε, όχι έκφραση γνώμης, όχι σφοδρή κριτική, όχι…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ :Απειλές…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Απειλές. Να εμφανίζουν έναν άνθρωπο να έχει πει κάτι που να μην το έχει πει. Ειδικά όταν αυτό συνιστά σοβαρά ποινικά αδικήματα, όπως συκοφαντική δυσφήμηση, διασπορά ψευδών ειδήσεων. Και το κυριότερο δεν είναι το τι κάνει κάποιος. Θεωρώ ότι θα είναι πάνδημο αίτημα μετά από κάποια χρόνια, τώρα ακόμα μπορεί να μην είναι τόσο. Να αντιμετωπιστεί η ανωνυμία στο διαδίκτυο. Δηλαδή αν θες να κάνεις λογαριασμό οπουδήποτε, σε οποιοδήποτε από τα social media. Μην τα διαφημίσουμε τώρα. Να κάνεις ότι θες και να γράφεις ότι θες. Αλλά να ξέρω εγώ ποιος είσαι. Να ξέρω εγώ και εσείς και αυτοί που μας βλέπουν ότι αυτός ο κύριος που μπορεί να είναι λαλίστατος και να βρίζει και να απειλεί και ακόμα και ψευδώνυμο να έχει, αν εγώ θέλω να κινηθώ εναντίον του ως πολίτης, ως οποιοσδήποτε, να μπορεί πολύ εύκολα στη συνέχεια να ξέρουμε ποιος είναι. Να βγάλουμε δηλαδή την κουκούλα, να βγάλουμε τις κουκούλες από το διαδίκτυο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Ναι, υπάρχουν πολλές κουκούλες. Αλήθεια είναι αυτό.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ : Γιατί δεν είναι μόνο η ηλικία. Δεν είναι μόνο οι κίνδυνοι που έχουν τα παιδιά στο διαδίκτυο όπου πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και θεωρώ ότι οι αποφάσεις αυτές θα λειτουργήσουν και πρέπει να είμαστε όλοι στην ίδια σελίδα. Είναι και οι κουκούλες. Δηλαδή το ίδιο πρόβλημα που είναι τα social media για τα παιδιά, λόγω της κουκούλας είναι και για όλους τους υπόλοιπους. Άρα ναι, να πιστέψουμε στην τεχνολογία. Να μην ποινικοποιήσουμε τα social media. Να χρησιμοποιούμε αυτά τα πολύ σοβαρά και σημαντικά εργαλεία για τη δουλειά μας, για τις πολιτικές μας θέσεις, αλλά με όρια και κανόνες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στο σουπερμάρκετ πηγαίνετε;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Όχι όσο συχνά όσο η γυναίκα μου. Παραγγέλνω από το σούπερ μάρκετ είναι μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες λόγω των διαδικτυακών εφαρμογών, κάθε Κυριακή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι πολύ ακριβά όλα.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, δεν το συζητάμε ότι η ακρίβεια…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχει ξεφύγει το πράγμα δηλαδή το ρωτάω, το λέω αυτό γιατί και ο καφές που θα βγούμε είναι ακριβός και το σούπερ μάρκετ και καταλαβαίνω ότι κυκλοφορείτε. Το προηγούμενο διάστημα, παρότι ο κόσμος το βάζει στο νούμερο ένα πρόβλημα σε όλες τις δημοσκοπήσεις και δικαίως.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν το συζητώ ότι είναι. Είναι.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα κάνετε κάτι ακόμα; Σχεδιάζετε; Έχετε κάποιο μέτρο που θέλετε να κάνετε;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς δεν είναι μόνο το σούπερ μάρκετ, είναι το σούπερ μάρκετ, είναι το στεγαστικό, τα ενοίκια, που τυχαίνει κι εμείς και νοικιάζουμε, όπως και πολύς άλλος κόσμος, ειδικά στη δική μας ηλικιακή κατηγορία. Αν τα βάλεις μαζί αυτά συνιστούν μακράν του δευτέρου το μεγαλύτερο πρόβλημα της συντριπτικής πλειονότητας των ανθρώπων που μας ακούνε και συνολικά της κοινωνίας. Να συμφωνήσουμε ότι ο πληθωρισμός, η ακρίβεια, η πληθωριστική κρίση, όπως το ονοματίζει κανείς, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι δική μας υποχρέωση να το αντιμετωπίσουμε ως Κυβέρνηση. Εμείς έχουμε υποχρέωση. Αν ήταν ελληνικό φαινόμενο θα μιλούσαμε μόνο για την -όπως ήταν η οικονομική κρίση της Ελλάδας- θα λέγαμε η ακρίβεια στην Ελλάδα. Είναι αποτέλεσμα παραγόντων εξωγενών που επηρέασαν και εμάς και όλα τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης και όχι μόνο. Πώς αντιμετωπίζεις όσο παραπάνω μπορείς την ακρίβεια; Το κάνεις με δύο τρόπους, κατά βάση. Ο πρώτος είναι να αυξάνεις τα εισοδήματα όσο παραπάνω μπορείς, μειώνοντας φόρους και με συνέπεια, όπως το κάνουμε εμείς. Τι έχουμε καταφέρει; Είχαμε πει το 2023 μέσο μισθό 1500 ευρώ και αυτό το έχουμε πετύχει στις θέσεις πλήρους απασχόλησης, ήδη είναι πάνω από 1500, ενώ συνολικά είναι 1350 αν βάλει κανείς και τις θέσεις μερικής απασχόλησης. Τι έχουμε καταφέρει; Έχουμε δημιουργήσει 600.000 δουλειές. Η μεγαλύτερη κοινωνική απομόνωση είναι για έναν άνθρωπο ο οποίος δεν δουλεύει. Σκεφτείτε όλο αυτό το μεγάλο κύμα ακρίβειας να το είχαμε αντιμετωπίσει με την ανεργία που είχαμε το 2019, με τους μισθούς που είχαμε το 2019 και επειδή είδα και μια δημοσκόπηση, όπου πάει να την εργαλειοποιήσει να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα βέβαια αδικείται η σοβαρότητα της συζήτησης με το να ασχολούμαστε με τον ΣΥΡΙΖΑ, με τα ποσοστά που έχει …και λέει ο ΣΥΡΙΖΑ «ήμασταν καλύτερα το 2019». Αυτό προφανώς είναι μια απάντηση την οποία εγώ την αποδέχομαι στο σκέλος της ακρίβειας. Ο κόσμος το λέει περισσότερο για τις τιμές και οργίζεται για τις τιμές. Εδώ να πούμε κάτι ότι δεν υπάρχει δυστυχώς κράτος το οποίο να αναπτύσσεται και να ανεβαίνουν οι μισθοί και παράλληλα να -δηλαδή να έχει ανάπτυξη και όχι ύφεση- πέφτουν οι τιμές. Άρα ο στόχος αυτή τη στιγμή, για να είμαστε ρεαλιστές, τι είναι; Ο στόχος είναι να ανεβάζουμε τους μισθούς όσο πιο γρήγορα μπορούμε, με πολύ μεγαλύτερο ρυθμό από αυτόν που ανεβαίνουν οι τιμές και όσο γίνεται με τις παρεμβάσεις μας, τους ελέγχους και τα πρόστιμα που είναι το δεύτερο πεδίο παρεμβάσεων, να περιορίζουμε τον ρυθμό αύξησης των τιμών όσο γίνεται.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλει κι άλλους ελέγχους.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δηλαδή, γιατί το λέω; Ξέρετε, το πιο εύκολο πράγμα στην πολιτική, αλλά και το πιο επικίνδυνο είναι να είσαι μόνο ευχάριστος και να λες: «Θα μειώσουμε τις τιμές». Όταν ανεβάζεις τους μισθούς, όταν αναπτύσσεται η οικονομία, η Ελλάδα αναπτύσσεται με διπλάσιο ρυθμό απ’ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί; Γιατί είχε και πολύ μεγάλο έδαφος να καλύψει, ταυτόχρονα. Όταν κάνεις δηλαδή πολιτικές και εφαρμόζεις πολιτικές που αποδίδουν και ανεβαίνουν οι μισθοί, δεν γίνεται να έχεις αποπληθωρισμό. Δεν έχει συμβεί ποτέ σε καμία οικονομία του κόσμου. Ποιος είναι ο στόχος; Ποια είναι η δουλειά μας; Ποια είναι υποχρέωσή μας; Να ανεβάζουμε τους μισθούς με μεγαλύτερη ταχύτητα από την ταχύτητα που ανεβαίνουν οι τιμές και να περιορίζουμε όσο μπορούμε και να φτάνουμε σε ένα σημείο όσο γίνεται προς το μηδέν, ακόμα έχουμε δρόμο γι’ αυτό, την αύξηση των τιμών. Θεωρώ, επίσης, πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες για το στεγαστικό. Εκεί, πρέπει να πάρουμε και άλλες πρωτοβουλίες πέραν του σούπερ μάρκετ. Δεν θα κάτσω να σας αναλύσω τώρα, προφανώς γιατί δεν υπάρχει χρόνος, αρκεί ο κόσμος να ενημερωθεί και για τις κοινωνικές κατοικίες και για τα προγράμματα που βγαίνουν. Το πρόγραμμα ανακαίνισης σπιτιών που φτάνει μέχρι και τις 36.000 ευρώ για κλειστά ακίνητα. Είναι τεράστιο θέμα τα ενοίκια, έχει ξεφύγει η κατάσταση και θεωρώ ότι εκεί πρέπει να ληφθούν κι άλλες πρωτοβουλίες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και δεν έχει λογική πια όλο αυτό το πράγμα. Τέλος πάντων, όλα αυτά είναι θέματα της καθημερινότητας. Θα κλείσω με δύο ερωτήματα. Το ένα έχει να κάνει γιατί δεν συζητήσαμε καθόλου γι’ αυτό, το θέμα των συνεργασιών. Δηλαδή γίνονται οι εκλογές και πείτε ότι δεν φαίνεται στην αυτοδυναμία και κοιτάζοντας και δεξιά σας και αριστερά σας, ποιον θα βλέπατε ως πιθανό, για παράδειγμα; Ξέρω, ότι ο αυτοσκοπός, το έχει πει ο Πρωθυπουργός πολλές φορές ότι θέλει να είναι μια αυτοδύναμη Κυβέρνηση και πιστεύει στις αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Αλλά στην περίπτωση που δεν συμβεί αυτό…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θεωρούμε, οι πολίτες θα αποφασίσουν, ότι η αυτοδυναμία είναι μονόδρομος περισσότερο από ό,τι ήταν το 2019 και το 2023. Γιατί; Γιατί είδαμε τι μπορεί να καταφέρει η χώρα και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής και σε επίπεδο αντιμετώπισης κρίσεων τα τελευταία χρόνια. Και γιατί είδαμε και τη στάση της αντιπολίτευσης στα μεγάλα και στα κρίσιμα που ήταν, θεωρώ -να το πω επιεικώς- ανεύθυνη σε πολλά μεγάλα, τα οποία διαχειρίστηκε η Κυβέρνηση αυτή, δηλαδή το «όχι» σε πολύ μεγάλες αλλαγές δεν μας κάνει ιδιαίτερα αισιόδοξους. Αυτός είναι ο  στόχος μας και θεωρώ ότι είναι εφικτός. Δεν το λέω για να το πω. Υπάρχει και μια ανοδική πορεία στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Το 2023 είχαμε περίπου το ίδιο σημείο εκκίνησης με αυτό το οποίο έχουμε τώρα, που είμαστε και μάλιστα ένα χρόνο πριν τις εκλογές. Δεν προεξοφλώ το αποτέλεσμα, δεν είναι εύκολος στόχος, αλλά θεωρώ ότι είναι απολύτως εφικτός. Οι πολίτες θα αποφασίσουν. Τί θα κάνουμε αν δεν έχουμε αυτοδυναμία. Εγώ θεωρώ ότι ο τόπος πρέπει να έχει Κυβέρνηση. Δηλαδή και όλα αυτά που ακούγονται για πρώτες, δεύτερες, τρίτες εκλογές δεν είναι λογικά. Τουλάχιστον δεν είναι δικός μας στόχος. Εμείς θα προσπαθήσουμε ο τόπος να έχει Κυβέρνηση. Μακάρι αυτοδύναμη, αυτός είναι ο στόχος μας, μετά τις εκλογές. Όχι από τις πρώτες εκλογές. Είναι λάθος αυτό. Μετά τις εκλογές, η εκλογική διαδικασία είναι μία. Δεν έχει δεύτερο γύρο. Τώρα αν δεν προκύψει Κυβέρνηση και γίνουν δεύτερες εκλογές, αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Τώρα θα με ρωτήσετε με ποιον;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ε, ναι.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε να δείτε. Μην περιμένετε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να συγκυβερνήσει με ανθρώπους, οι οποίοι πιστεύουν ότι μας ψεκάζουν ή ότι μέσα στα εμβόλια υπάρχουν τσιπάκια ή από ανθρώπους, οι οποίοι δεν πιστεύουν στην ξεκάθαρη πολιτική μας στη Δύση, ότι η Ελλάδα είναι ένα ευρωπαϊκό κράτος που έχει στρατηγική συμμαχία… Με λίγα λόγια το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσε κανείς να μιλήσει σοβαρά για κάτι τέτοιο με βάση το παρελθόν του, ενώ μας χωρίζει άβυσσος πολιτικά, θα ήταν το ΠΑΣΟΚ. Αλλά τώρα νομίζω ότι αυτή η συζήτηση δεν έχει νόημα, γιατί το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη στρίβει συνεχώς προς την κατεύθυνση των «δήθεν προοδευτικών δυνάμεων», οι οποίες μόνο προοδευτικές δεν είναι. Γιατί προοδευτική πολιτική είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας και όχι όλα όσα ευαγγελίζονται τα κόμματα αυτά που οδηγούν σε μια νέα χρεοκοπία με τις θέσεις τους. Κοιτάξτε, για αυτό το λόγο, λοιπόν, κλείνω τον κύκλο όπως τον άνοιξα, θεωρώ ότι η αυτοδυναμία είναι μονόδρομος.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σήμερα, λοιπόν, 2,5 χρόνια μετά, εκατοντάδες briefing, αρκετές κρίσεις. Ποια ήταν η στιγμή που αισθανθήκατε απελπισία;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δε θα έλεγα απελπισία, γιατί είναι πολύ βαρύ να το πω. Απελπισία νιώθει ένας άνθρωπος που πιέζεται πολύ με την υγεία του, με τη ζωή του. Έχουμε νιώσει -λίγο ή πολύ -πολύ δύσκολα στη ζωή μας όλοι.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μεγάλη πίεση.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Νομίζω ότι η χειρότερη περίοδος ήταν ένα χρόνο πριν. Δεν θα ξεχάσω τα βλέμματα ανθρώπων, που θεωρητικά δεν είχαν λόγο, ακόμα και σε εμάς που δεν είχαμε καμία εμπλοκή με το δυστύχημα των Τεμπών, να μας κοιτάνε με μια απόσταση ακριβώς ένα χρόνο πριν, που είχε ποτίσει την κοινωνία η προπαγάνδα της εργαλειοποίησης των Τεμπών, της «ξυλολιάδας», όπως έχει ειπωθεί. Που πάνω, σε ένα τραγικό δυστύχημα, όπως είπα και πριν, χτίστηκε αυτή η επιχείρηση παραπλάνησης. Αυτή η μάχη που δόθηκε, που ήταν μια δύσκολη μάχη, γιατί έπρεπε να γίνει με σεβασμό στους συγγενείς και στην κοινωνία. Περίπου δύο μήνες, δεν ήταν δύο και τρεις εβδομάδες. Θεωρώ ότι ήταν η πιο δύσκολη περίοδος που έχω κληθεί και εγώ και κάποια άλλα κυβερνητικά στελέχη να διαχειριστούν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υποψήφιος στο Βόρειο τομέα, λοιπόν, κάνατε και τα εγκαίνια του γραφείου σας. Είχε πάρα πολύ κόσμο. Εγώ εντυπωσιάστηκα από τον κόσμο που είχε, γιατί συνήθως ο κόσμος δεν συμμετέχει πια. Το έχουμε δει και στις μεγάλες συγκεντρώσεις των κομμάτων. Το έχουμε δει… Αυτό που είδα και τόσο καιρό πριν τις εκλογές μου έκανε τρομερή εντύπωση.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ήταν μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές που έχω ζήσει, σίγουρα, στην πολιτική μου διαδρομή, που δεν είναι και πολύ μεγάλη χρονικά. Και ήταν για εμένα, είναι πλέον για εμένα, η μεγαλύτερη ευθ​ύνη. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που ήρθαν εκεί, κάποιοι εξ’ αυτών με πολιτική ιδιότητα, κοινή διαδρομή με εμένα, αλλά πάρα πολλοί, πιστέψτε με, άνθρωποι που δεν πάνε σε πολιτικές συγκεντρώσεις, ενώ έχουν ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση. Είναι και αυτοί άνθρωποι, όπως ήμουν και εγώ, όλα αυτά τα χρόνια που πήγαινα σε συγκεντρώσεις, αυτή η «Ελλάδα που ξυπνάει νωρίς», που είπα στην ομιλία μου, που ήταν για εμένα το πιο εύστοχο πολιτικό σύνθημα του Κυριάκου Μητσοτάκη το 2016. Είναι αυτοί, οι οποίοι δε φωνάζουν, αλλά μιλάνε με την ψήφο τους, με τη ζωή τους, με τις πρωτοβουλίες τους. Και νομίζω, ότι είδαν σε εμένα, ότι είμαι κι εγώ σαν κι εκείνους κι εκείνοι σαν κι εμένα. Εγώ για αυτούς, λοιπόν, τους ανθρώπους θα δώσω όλο μου τον εαυτό. Θέλω να παλέψω για καλύτερους παιδικούς σταθμούς, όπως παλεύω εγώ και η γυναίκα μου για να πάει το παιδί μας και ψάχνουμε στον πιο ασφαλή και πιο ανθρώπινο παιδικό σταθμό. Θέλω να αγωνιστώ να είναι ασφαλής η γειτονιά μου στο Χαλάνδρι, όπως θέλουν και εκείνοι οι άνθρωποι και όπως αγωνίστηκα ως φοιτητής, το είπα και στην ομιλία μου, να έχουμε ασφαλή Πανεπιστήμια. Θέλω η μεσαία τάξη να μην αδικείται άλλο σε αυτή τη χώρα. Και θεωρώ ότι πλέον γίνονται πρωτοβουλίες, όπως οι μειώσεις φόρων, γιατί είμαι παιδί της μεσαίας τάξης. Ένας, λοιπόν, από τους λόγους αυτής της παρουσίας, που ήταν πράγματι πολύ σημαντική και τιμητική για εμένα και πολύ μεγάλη ευθύνη για εμένα, ήταν γιατί βγαίνουμε μπροστά στην πολιτική άνθρωποι, οι οποίοι έχουμε ένσημα, οι οποίοι είμαστε αυτό που λέμε «κανονικοί άνθρωποι». Και αυτό για εμένα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ξέρετε, έχω ακούσει πολλούς πολιτικούς αρχηγούς, σχεδόν σε όλα τα κόμματα στο παρελθόν, να μιλάνε με πομπώδη τρόπο για τους νέους. «Έχουμε μαζί μας τους νέους» και «είναι εδώ η νεολαία μας», κυρίως, βασικά όχι κυρίως, αποκλειστικά προεκλογικά. «Πόσο σημασία έχει η νέα γενιά» Μάλιστα, έχουμε δει και νέους πρωθυπουργούς να καταστρέφουν τη νέα γενιά. Ο πρώτος Πρωθυπουργός και πολιτικός αρχηγός, Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, που έχει δώσει ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους, ένας εξ’ αυτών και εγώ και στην Κυβέρνηση και στο ψηφοδέλτιο να πολιτευτούν και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στηρίζοντας νέα πρόσωπα και σε Περιφέρειες, όχι μόνο σε μεγάλους δήμους, αλλά και έχει δώσει και τα εργαλεία σε αυτούς τους ανθρώπους να μιλήσουν, γιατί όταν βγαίνεις και μιλάς και εκπροσωπείς έναν Πρωθυπουργό που δημιουργεί δουλειές, που μεγαλώνει την πίτα, που μειώνει τους φόρους, που μηδενίζει τον φόρο για έναν νέο άνθρωπο. Γιατί, ξέρετε, σκέψου να είσαι νέος και να πηγαίνεις να μιλάς και να εκπροσωπείς μια κυβέρνηση που βάζει φόρους. Εγώ ως νέος άνθρωπος πηγαίνω και λέω σε έναν τριαντάρη ότι: «ο φόρος σου από 29% πήγε 9%», σε έναν που είναι μέχρι 25 ετών ότι: «ο φόρος σου μηδενίστηκε». Βέβαια, ακούω και πολλά παράπονα, εννοείται, όπως το στεγαστικό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι το στεγαστικό, είναι η ακρίβεια, είναι η καθημερινότητα, που ξεχνάς πράγματα.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τώρα για να μην το κουράζουμε κυρία Σερέτη. Όταν είσαι ο εαυτός σου, όταν είσαι αληθινός, όταν παραδέχεσαι τα λάθη σου, όταν έχεις χαμηλά το κεφάλι, δεν έχεις να χάσεις ποτέ. Και ακόμα κι όταν χάνεις, όταν δεν τα καταφέρνεις, σηκώνεσαι και παλεύεις ξανά. Εγώ, λοιπόν, μετά από αυτό, το οποίο είδα στα εγκαίνια του γραφείου μου, έχω μια υποχρέωση, να μην πει κανένας από αυτούς τους ανθρώπους και πολλούς άλλους που το είδαν και θα έρθουν σε επόμενα, «να μου κοπεί το χέρι» και να σκύψω ακόμα παραπάνω το κεφάλι, ακόμα πιο χαμηλά και να είμαι αποτελεσματικός. Μόνο από αυτό κρινόμαστε όλοι σε ό,τι κάνουμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Εγώ Ευχαριστώ.

Μπορείτε να δείτε τη συνέντευξη στο σύνδεσμο https://youtu.be/T39tf4cxCOw

23