Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο vidcast Politics του News24/7 και τη δημοσιογράφο Βίκυ Σαμαρά
Για τη σημασία της πρόωρης αποπληρωμής του χρέους στην καθημερινότητα των πολιτών
Καταρχάς, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι όπως μιλάνε και τα λένε οι αριθμοί και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν υπάρχει άνθρωπος, που να μην αντιλαμβάνεται, ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει κάθε νοικοκυριό και ειδικά η μεσαία τάξη και οι συμπολίτες μας, που είναι στα χαμηλότερα εισοδήματα, είναι η ακρίβεια. Είναι ένα φαινόμενο, το οποίο έχει έρθει και στη χώρα μας. Είναι εισαγόμενο, αλλά δική μας υποχρέωση να το αντιμετωπίσουμε και δεν θα μπορούσαμε να μην το θέσουμε ως πρώτη προτεραιότητα. Εδώ, όμως, ξεκινάει η διαφορετική προσέγγιση η δική μας, με όλα τα υπόλοιπα κόμματα και συνολικά όλο το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα.
Το να προσπαθείς να γίνεις αρεστός, να τάξεις από λεφτά που δεν υπάρχουν, το να τάξεις στους πάντες τα πάντα, μόνο και μόνο για να κερδίσεις κάποια λεπτά δημοφιλίας ως πολιτικός ή να γίνεις πρόσκαιρα αρεστός, δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα κανενός συμπολίτη μας.
Αυτό το οποίο πρέπει να πούμε στον κόσμο, είναι ότι πρώτα μία κυβέρνηση οφείλει να βρίσκει τα χρήματα, δηλαδή να έχει τα φορολογικά έσοδα, ούτως ώστε να μπορεί να χρηματοδοτήσει τα μέτρα. Και αυτό κάνουμε εμείς. Όχι από υπερφορολόγηση, αλλά μειώνοντας φόρους και εισφορές. Από όπου; Από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και από τη δημιουργία θέσεων εργασίας και στη συνέχεια, ξεκινά η συζήτηση που θα δοθούν τα λεφτά. Αυτό, λοιπόν, ως προς το τί κάνουμε και θα κάνουμε στη συνέχεια φαντάζομαι συζήτηση, με όσα παραπάνω μπορούμε να πούμε.
Το δεύτερο που θέλω να πω για το χρέος: Πολλές φορές συζητάμε και συμφωνούμε για τα αντικειμενικά προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή η χώρα. Η χώρα μας έφτασε να χάνει ένα πολύ σημαντικό μέρος του ΑΕΠ της στα μνημόνια, συνταξιούχοι είδαν να χάνουν σχεδόν τη μισή τους σύνταξη, δημόσιοι υπάλληλοι να χάνουν τους μισθούς τους, εταιρίες να κλείνουν, 700.000 άνθρωποι να φεύγουν στο εξωτερικό. Ευτυχώς έχουν γυρίσει πάνω από τους μισούς. Η Ελλάδα, τέλος πάντων, βρέθηκε στο χειρότερο σημείο.
Γιατί φθάσαμε σε αυτό το σημείο; Φθάσαμε σε αυτό το σημείο, γιατί η Ελλάδα από το 1980, που «εγκαθιδρύθηκε» αυτή η λογική, από το ΠΑΣΟΚ του ’80 και για ολόκληρες δεκαετίες, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, λίγες, κάποιων κυβερνήσεων από τον δικό μας χώρο, ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Πολλές κυβερνήσεις και αντίστοιχα και αντιπολιτεύσεις, έπαιζαν ένα παιχνίδι, έναν ανταγωνισμό, ποιος θα γίνει πιο αρεστός, ποιος θα δώσει τα περισσότερα, υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών.
Το να έρχεται, λοιπόν, η Ελλάδα, να βάζει τάξη στα οικονομικά της και να αποπληρώνει νωρίτερα το χρέος της, δεν είναι κάτι προφανώς, που θα δει ένας συμπολίτης μας όφελος την επόμενη ημέρα το πρωί στην τσέπη του. Είναι, όμως, μια πολύ σημαντική συνθήκη, που αυξάνει τις επενδύσεις, αυξάνει τις εξαγωγές, δυναμώνει την οικονομία, δημιουργεί δουλειές και έτσι το κράτος έχει έσοδα.
Και θα σας πω και κάτι. Σε οποιαδήποτε άλλη κανονική χώρα -τί εννοώ κανονική χώρα; μία χώρα με κανονική αντιπολίτευση, για να το εξηγήσω, δεν φταίνε οι πολίτες, δεν φταίει ο κόσμος, είναι θέμα πολιτικού συστήματος- θα ήταν δεδομένη αυτή η διαπίστωση, ότι μπράβο στην Κυβέρνηση που τα παραπάνω, τα δίνει για την αποπληρωμή του χρέους. Τί λέει η αντιπολίτευση; Λέει ένα ψέμα στον κόσμο: «Γιατί δεν παίρνετε αυτά τα λεφτά, να τα δώσετε στους πολίτες;». Ξέρουν -και ελπίζω να ξέρουν, γιατί αν δεν ξέρουν, σημαίνει ότι έχουν παντελή άγνοια των στοιχειωδών ευρωπαϊκών κανόνων- ότι τα χρήματα αυτά, δεν μπορεί η Ελλάδα να τα δώσει σε μέτρα. Δεν μπορεί η κυβέρνηση δηλαδή, με βάση τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες… Για να το ξεκαθαρίσουμε, επειδή έχει φουντώσει μία συζήτηση και είδα και ένα «πινγκ πονγκ» ανακοινώσεων, μια πολύ λογική ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών και μία εκτός λογικής απάντηση από την αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και από τα υπόλοιπα κόμματα εντός και εκτός Βουλής. Δεν είναι, ότι επιλέγει η Κυβέρνηση αντί να δώσει χρήματα στους πολίτες, να τα δίνει στην αποπληρωμή του χρέους. Χρήματα, τα οποία δεν μπορούν να δοθούν εν είδει μέτρων, γιατί υπάρχουν οι οροφές δαπανών, εξοικονομούνται και αποπληρώνεται πιο γρήγορα το χρέος και έτσι η Ελλάδα κερδίζει και άμεσα πόρους, γλιτώνει δηλαδή τόκους και τα σχετικά και ανεβαίνει το κυριότερο, η αξιοπιστία της οικονομίας. Και πάνω απ’ όλα αυτά είναι, το ότι επιτέλους μια κυβέρνηση δεν υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενιών.
Για τα μέτρα που θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ
Δύο δεδομένα για όλα τα μέτρα, τα οποία θα ανακοινωθούν από τον Πρωθυπουργό στη ΔΕΘ, τα οποία προφανώς ούτε τα γνωρίζω αυτή τη στιγμή, ούτε έχουμε και τις τελικές αποφάσεις από τον ίδιο. Το πρώτο είναι ότι, πρώτα βρήκαμε τα λεφτά -όπως σας είπα πριν- και μετά ανακοινώνουμε τα μέτρα. Γιατί έχουμε δει και έχουμε αποειδεί στη Θεσσαλονίκη πολλούς πολιτικούς αρχηγούς που τάζουν λεφτά, που στην πραγματικότητα είναι λεφτά από το παιχνίδι Monopoly, δηλαδή λεφτά από το φαντασιακό τους. Και το δεύτερο δεδομένο, ότι αυτά που θα ακούσετε να λέει ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε ακόμα μία ΔΕΘ, λίγους μήνες μετά στον προϋπολογισμό, θα τα δείτε να τα κάνει πράξη. Γιατί αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία. Σας θυμίζω, ότι «έχει καεί η γούνα μας» από προγράμματα Θεσσαλονίκης.
Για τη 13η σύνταξη
13η σύνταξη και 14η και 13ος μισθός και 14ος είναι, συνολικά, 8 δισεκατομμύρια. Άρα 5 δισ. είναι οι δύο συντάξεις, 3 δισ. είναι οι δύο μισθοί. Όπως αντιλαμβάνεστε τα λεφτά αυτά δεν υπάρχουν. Τα διαθέσιμα που έχουμε είναι κάτι παραπάνω από 1 δισεκατομμύριο. Ελπίζω να είναι λίγο παραπάνω από αυτό. Έχω την αίσθηση, ότι και οι συνταξιούχοι και μάλιστα εγώ θεωρώ, ότι η πιο άδικη φράση, η οποία έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια, λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών, όχι γιατί το κάναμε επίτηδες, είναι αυτό που λέμε εισοδηματικά κριτήρια. Καταλαβαίνουν όλοι γιατί τα βάζουμε σε κάποια μέτρα, γιατί δεν έχουμε απεριόριστους πόρους για να δώσουμε σε όλους. Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ, ότι ένας συνταξιούχος, ο οποίος παίρνει 1.200, 1.300, 1.400 ευρώ, δεν έχει ανάγκη την οποιαδήποτε παραπάνω στήριξη. Άρα, ο στόχος της Κυβέρνησης ποιος είναι; Και στα μέτρα που θα ανακοινωθούν… Να στηριχθούν όσο γίνεται οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι και όχι μόνο και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι και κυρίως οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι, με όσα παραπάνω λεφτά μπορούμε, ούτως ώστε να είναι δίκαιη η μοιρασιά και τα μέτρα -αυτό που μπορώ να σας πω και κρατήστε το- να είναι μόνιμου χαρακτήρα. Όχι δηλαδή ένα εφάπαξ επίδομα, που κάποιοι προκάτοχοί μας βάπτισαν 13η σύνταξη και στην πραγματικότητα είναι ένα πυροτέχνημα… Δεν γνωρίζω τα τελικά μέτρα, αλλά τα μέτρα θα αφορούν όλους τους πολίτες, άρα και τους συνταξιούχους και τους δημοσίους υπαλλήλους.
Για την αντιμετώπιση του στεγαστικού και αν θα υπάρξει «Σπίτι μου ΙΙΙ»
Το «Σπίτι μου Ι» και το «Σπίτι μου ΙΙ» είχαν αξία και δεν πρέπει να το υποτιμούμε και μάλιστα αναγνωρίζεται αν δείτε και από τον ΟΟΣΑ, ο οποίος μιλάει ακόμα για ανάγκη στήριξης. Άρα μία σειρά από πρωτοβουλίες μνημονεύονται, γιατί περισσότεροι από 30.000 συμπολίτες μας, βρήκαν το δικό τους σπίτι. Προφανώς ήταν μια διαδικασία, η οποία δεν ήταν εύκολη, αλλά είχε αρχή, μέση και τέλος και η κατάληξή της ήταν ένα νέο ζευγάρι, ένας νέος συμπολίτης μας, μία νέα γυναίκα, ένας άνθρωπος, ο οποίος θέλει να ξεκινήσει τη ζωή του, να έχει το δικό του σπίτι. Και δεν το υποτιμώ καθόλου. Εγώ όμως και δεν αποκλείω κιόλας να δούμε, να δουλέψουμε, δεν γνωρίζω κάτι αυτή τη στιγμή, το οποίο να είναι έτοιμο να ανακοινωθεί. Μακάρι να υπάρξουν οι πόροι για κάτι αντίστοιχο. Δεν ξέρω αν είναι «Σπίτι μου ΙΙΙ» ή ένα αντίστοιχο πρόγραμμα, αλλά σίγουρα στην πολιτική μας λογική και τον τελευταίο χρόνο της δεύτερης τετραετίας και αν μας εμπιστευτούν ξανά οι πολίτες, είναι να προωθούμε όσα παραπάνω προγράμματα για τη στέγαση, όπως αυτά. Εγώ όμως δίνω πολύ μεγαλύτερη σημασία στις υπόλοιπες πρωτοβουλίες που πρέπει να ενταθούν, όπως είναι οι φοροελαφρύνσεις, οι φοροαπαλλαγές που δίνουν τη δυνατότητα σε συμπολίτες μας να βρουν περισσότερα σπίτια, δηλαδή ρίχνουν περισσότερα ακίνητα στην αγορά, για να πέσουν ή τουλάχιστον να συγκρατηθούν τα ενοίκια. Θεωρώ, ότι αυτό είναι μεγαλύτερο πρόβλημα.
Για τα Airbnb
Μακάρι -όχι ότι υπάρχει τέτοια πρόθεση, έχουμε πάρει κάποια μέτρα- αν αύριο το πρωί εξαφανιζόταν ή απαγορευόταν το Airbnb, να λυνόταν το στεγαστικό ζήτημα. Δεν είναι η βασική αιτία που έχουν ανέβει τόσο τα ενοίκια και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη, η βραχυχρόνια…
Αν δείτε τα δεδομένα, το μεγαλύτερο πρόβλημα το οποίο υπάρχει είναι τα κλειστά ακίνητα. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Γι’ αυτό και έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία κάθε πρόγραμμα που βγάζει η Κυβέρνηση και πρέπει ο κόσμος να το δει, να ενημερωθεί και οι φοροαπαλλαγές που έχουν δοθεί και θα συνεχίσουν να δίνονται, είναι μέτρα που ισχύουν, ήδη, από τα προηγούμενα χρόνια, από πέρυσι και κάποια και από πρόπερσι, όταν μετατρέπεται ένα σπίτι από βραχυχρόνια σε μακροχρόνια μίσθωση ή όταν ένα κλειστό ακίνητο ανοίγει, το πρόγραμμα ανακαίνισης το τελευταίο, το οποίο έχει πολύ μεγάλο ακροατήριο, το οποίο μπορεί να βρει τη δυνατότητα να πάρει μέχρι και 36.000 ευρώ για να ανακαινίσει το σπίτι, οι φοροαπαλλαγές, η διατήρηση των φοροαπαλλαγών για τις νέες οικοδομές, το γεγονός ότι δημιουργήσαμε μία νέα φορολογική κλίμακα, άρα ουσιαστικά μειώσαμε τον φόρο σε ενοίκια, τα οποία βρίσκονται σε αυτό που λέμε στην κατηγορία της μεσαίας τάξης, σε μία οικογένεια με ένα ή δύο παιδιά. Και βέβαια όλες αυτές οι πρωτοβουλίες… Εγώ προσωπικά έχω εκφράσει και μία θέση, ότι θα πρέπει, με άξονα την επόμενη τετραετία, εφόσον μας εμπιστευτεί ο κόσμος, να πάρουμε και πιο δραστικά μέτρα, ούτως ώστε ένα κλειστό ακίνητο, να είναι κάτι εντελώς ασύμφορο για κάποιον να το έχει. Έχουμε πάρει μέτρα για το Airbnb. Αυτά που σας είπα, οι φοροαπαλλαγές, έχουμε βάλει κάποια «κόκκινα», κάποιες απαγορεύσεις σε συγκεκριμένες περιοχές και της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αλλά το πρόβλημα είναι πολύ πιο σύνθετο. Όποιος ισχυρίζεται από το πολιτικό σύστημα, ότι μπορεί να το λύσει, μέσα σε μια ημέρα, σε μια εβδομάδα, σε ένα μήνα, λέει ψέματα στον κόσμο. Είναι μια πραγματικότητα την οποία καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Και για μένα, το ξαναλέω, θέλει όλο και παραπάνω κίνητρα, ούτως ώστε να πέφτουν κλειστά ακίνητα στην αγορά, να είναι περισσότερα ακίνητα διαθέσιμα προς ενοικίαση.
Για τη στήριξη των ελεύθερων επαγγελματιών και τα τεκμήρια
Αυτό το οποίο μπορώ να σας πω εγώ είναι, ότι σε μια σειρά από μέτρα που πήραμε για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, το κράτος κατάφερε, ενώ μείωνε φόρους, να αυξήσει τα έσοδα. Και υπάρχουν και άλλοι λόγοι που έχει γίνει αυτό και τα μέτρα αυτά ήρθαν για να μείνουν. Αναφέρομαι στις ηλεκτρονικές πληρωμές, αναφέρομαι στο IRIS, αναφέρομαι στον τρόπο μεταβίβασης ακινήτων. Αν θυμάστε, ήταν εκείνο το νομοσχέδιο του 2023 επί υπουργίας Κωστή Χατζηδάκη, όπου είχαμε δώδεκα νομοθετικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Περισσότερο δημοφιλής έγινε -και σας μιλώ τώρα και ως ελεύθερος επαγγελματίας- μία από τις δώδεκα που ήταν τα τεκμήρια, που η αλήθεια είναι, ότι στενοχώρησαν πολλούς συμπολίτες μας, ελεύθερους επαγγελματίες, ένα μέρος αυτών ήταν και ψηφοφόροι μας, ούτως ή άλλως μια κυβέρνηση οφείλει να νομοθετεί χωρίς να βλέπει αν το ακροατήριο είναι κοντά της ή όχι. Περισσότερο από το να τους χαρακτηρίσω ελεύθερους επαγγελματίες, ανθρώπους οι οποίοι καθημερινά μοχθούν και για τη δική τους επιβίωση, αλλά και για την επιβίωση των εργαζομένων τους. Αυτό το οποίο είχε πει τότε ο Πρωθυπουργός και συγκρατήστε αυτή τη φράση, γιατί θα μας φανεί και θα σας φανεί χρήσιμη τις επόμενες εβδομάδες, είναι ότι ο στόχος δεν είναι να έχουμε για πάντα τα τεκμήρια, αλλά όταν εφαρμοστούν και αποδώσουν όλα τα υπόλοιπα μέτρα για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, τότε να εξετάζουμε, σταδιακά, την αφαίρεση τους, είτε εν συνόλω είτε το ένα μετά το άλλο. Γιατί; Ζούμε σε μια χώρα που για πάρα πολλά χρόνια, αυτοί που την πλήρωναν παραπάνω ή αυτοί που είχαν λιγότερα οφέλη ήταν οι συνεπείς. Αυτή είναι η αλήθεια. Πολύ σωστά και είμαστε από τις κυβερνήσεις που έχουμε δώσει παραπάνω οξυγόνο, όσο παραπάνω μπορούμε και σε δανειολήπτες, οι οποίοι βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού, αλλά εγώ θεωρώ κυρία Σαμαρά, όσο ήρθαν για να μείνουν όλα τα υπόλοιπα μέτρα για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, πιστεύω ότι όσο εφαρμόζονται τα μέτρα αυτά και αποδίδουν, τόσο πρέπει, σταδιακά, να φεύγουν τα τεκμήρια. Και το κυριότερο, το ξαναλέω, όχι εν συνόλω, γι’ αυτούς οι οποίοι είναι συνεπείς, κάνουν τις δηλώσεις στην ώρα τους, πληρώνουν τους φόρους τους, έχουν τα ηλεκτρονικά μηχανήματα, τα POS, οι άνθρωποι αυτοί, δηλαδή, συμμορφώθηκαν με μια σειρά από σωστά μέτρα. Ήταν δύσκολη η συμμόρφωση. Έβαλαν, όπως είχαν υποχρέωση, την κάρτα εργασίας. Πρέπει να πάρουν ανάσα οι άνθρωποι αυτοί και θεωρώ ότι, όπως έχει αποδείξει ο Πρωθυπουργός, ο Πρωθυπουργός που έχει μειώσει ή καταργήσει 83 φόρους, χωρίς να έχουν φυτρώσει από κάπου λεφτά και πάλι θα δώσει τις σωστές απαντήσεις σε αυτό το κοινό. (Δημοσιογράφος: Άρα καταλαβαίνω, ότι περιμένουμε να ακούσουμε ειδήσεις εκεί;). Δεν το γνωρίζω, αλλά νομίζω ότι αυτή είναι η φιλοσοφία από την πρώτη στιγμή.
Για την επιστροφή του Αλ. Τσίπρα
Κανένας αντίπαλος δεν είναι από πριν αμελητέος. Ειδικά ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει διατελέσει πρωθυπουργός της χώρας, επειδή τον ψήφισαν οι πολίτες. Ο κύριος Τσίπρας κατάφερε το 2015 σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και κέρδισε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Αυτό βέβαια είναι ένα νόμισμα, όπως όλα τα νομίσματα, που έχει δύο όψεις. Από την άλλη είχε και 4,5 χρόνια ευκαιρίες, ολόκληρες ευκαιρίες, μέσα σε 4,5 χρόνια, να δώσει δείγματα γραφής, να αποδείξει τι μπορεί να κάνει και να δείξει τι δεν μπορεί να κάνει.
Υπάρχει, λοιπόν, τώρα μια προσπάθεια από τον κύριο Τσίπρα, κυρίως με ομιλίες ή μονολόγους από τον ίδιο, να ξαναγράψει την ιστορία. Ένα αφήγημα τώρα που βλέπουμε, να διακινείται από τον ίδιο και κάποια μέσα που λειτουργούν ως συμπληρωματικά για εκείνον, ότι ζούσαμε καλύτερα το 2019, έχουμε αρχίσει και το διαβάζουμε αυτό. Καθόμουν και έβλεπα κάποια στατιστικά. Όχι, δεν θα σας πω πάρα πολλά. Το 2019 η χώρα μας είχε 38% ανεργία των νέων και 22% ανεργία των γυναικών, το 38% των νέων έχει γίνει 19%, έχει πέσει δηλαδή περίπου στο μισό, για την ακρίβεια από 37,5%, 19,5 %, για να είμαστε ακριβείς και το 22,5% της ανεργίας των γυναικών στο 12%. Δηλαδή 600.000 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, νέων, συμπολιτών μας που ήταν σε ευάλωτες κοινωνικές κατηγορίες, βρήκαν δουλειά. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, κυρία Σαμαρά, από το 2019 μέχρι σήμερα, γιατί συγκρίνουμε ανόμοια μεγέθη, έχουν ξεσπάσει και συνεχίζονται τρεις μεγάλοι πόλεμοι και μάλιστα πολλοί εξ’ αυτών πολύ κοντά μας. Έχει ξεσπάσει και έχει εκδηλωθεί μια πανδημία με τεράστιες οικονομικές συνέπειες…
Αν κάνουμε το λάθος και βάλουμε ως μέτρο σύγκρισης τη διακυβέρνηση του κυρίου Τσίπρα, τότε έχουμε χάσει πριν μπούμε στο «γήπεδο». Δεν εννοώ αυτό. Λέω όμως κάτι: Το να συγκρίνουμε δύο εντελώς ανόμοια μεγέθη μεταξύ τους, προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών. Η Ελλάδα το 2019, όταν παρέδωσε ο κ. Τσίπρας, μετά τις αλλεπάλληλες εκλογικές του ήττες, ήταν -σε μια περίοδο που στην Ευρώπη «έβρεχε ανάπτυξη»- η 27η σε ρυθμούς ανάπτυξης και πολλά ακόμα, όπως οι θέσεις εργασίας και όλα τα υπόλοιπα. Άρα, το ερώτημα δεν είναι αν ζούσαμε καλύτερα από το 2019. Αυτό το έχουν απαντήσει οι πολίτες στις εκλογές και το απαντάνε και οι αριθμοί και το γεγονός, ότι η Ελλάδα από το 2019 μέχρι σήμερα έχει εκτοξεύσει τις επενδύσεις, τις εξαγωγές. Το ερώτημα είναι, σκεφτείτε τι θα συνέβαινε, κυρία Σαμαρά, εάν όλες αυτές τις κρίσεις, τους πολέμους, τις οικονομικές συνέπειες, τον πρωτοφανή πληθωρισμό -γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη βλέπει την ακρίβεια- όλα αυτά τα οποία ακουμπάνε άμεσα την οικονομία, τα αντιμετωπίζαμε με τη διαλυμένη οικονομία που μας άφησε ο κύριος Τσίπρας, τα αντιμετωπίζαμε με μια οικονομία, η οποία έχει αυτόν τον κατώτατο μισθό, τα αντιμετωπίζαμε με μια οικονομία, η οποία έχει αυτές τις επενδύσεις. Ήμασταν στο μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου στις επενδύσεις, στο 11%, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 20% και έχουμε πάει στο 18%.
…Το αφήγημά μας είναι να μην γυρίσουμε πίσω γενικά. Γιατί, κοιτάξτε τώρα, το πιο εύκολο πράγμα είναι να ρίξουμε όλο το ανάθεμα σε μια διακυβέρνηση 4,5 ετών. Προφανώς ο κύριος Τσίπρας έχει τεράστια ευθύνη, για το ότι πήγε να μας φτάσει στον γκρεμό. Μιλάμε για το Ταμείο Ανάκαμψης. Μιλάμε για το πρόγραμμα ΑΙΓΙΣ. Μιλάμε για διάφορους πόρους ευρωπαϊκούς. Και δεν λέμε κάτι: Αν δεν υπήρχαν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και ήταν μόνο ο κ. Τσίπρας, με τους δικούς του βουλευτές, δεν θα είχε ψηφιστεί αυτή η κωλοτούμπα του κυρίου Τσίπρα, το τρίτο και αχρείαστο μνημόνιο. Και τώρα που μιλάμε, δεν θα ήμασταν στην Ευρώπη. Προσέξτε όμως, εγώ δεν είμαι από αυτούς που θα ρίξει όλο το ανάθεμα σε έναν πρωθυπουργό και σε μια διακυβέρνηση. Η Ελλάδα έφτασε εκεί που έφτασε, με τον κύριο Τσίπρα να της ρίχνει μια παρακάτω και να μας φορτώνει άλλα 100 δισεκατομμύρια και παραπάνω, επειδή για ολόκληρες δεκαετίες ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της και ζούσε με δανεικά από τις επόμενες γενιές. Η Κυβέρνηση αυτή λοιπόν -για να το μαζέψουμε- απολύτως αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες του κόσμου, απολύτως αντιλαμβάνεται το αυξημένο κόστος ζωής, αλλά δεν είναι άλλη μια Κυβέρνηση, που θα παίξει με τις αγωνίες των πολιτών και θα δώσει από λεφτά που δεν υπάρχουν. Τι κάνει; Πρώτον, αυξάνει τα έσοδα, δημιουργεί τους πόρους από επενδύσεις, από εξαγωγές, από δημιουργία θέσεων εργασίας, για να πάρει ο κόσμος πίσω αυτά που στερήθηκε. Δημιουργεί δουλειές και παράλληλα μειώνει και το χρέος, για να μην φθάσουμε ξανά στο ίδιο σημείο.
Για την ακρίβεια και το διαθέσιμο εισόδημα
Το εισόδημα αυξάνεται για κάποιους περισσότερο, για κάποιους λιγότερο από τις τιμές. Σίγουρα οι τιμές αυξάνονται, δεν το συζητώ, και στο σούπερ μάρκετ. Αλλά δύο πράγματα θα σας πω: Πρώτον, δίνουμε όσα παραπάνω μπορούμε, με βάση τα έσοδα που έχουμε. Αν κάποιος από την αντιπολίτευση μπορεί να αποδείξει με κοστολογημένο μέτρο, ότι υπάρχει έστω και ένα ευρώ, το οποίο θα μπορούσαμε να το δώσουμε και δεν το δίνουμε, να έρθει να μας το πει. Αλλά κοστολογημένα, όχι με αερολογίες. Και το δεύτερο που θέλω να σας πω. Κυρία Σαμαρά, κάθε μήνα βγαίνουν τα στοιχεία του πληθωρισμού. Είναι ένας αγώνας δρόμου και, μάλιστα, όλα τα δεδομένα είναι συγκριτικά. Προφανώς, δεν μπορούμε να συγκρίνουμε το ρεύμα του 2026, με το ρεύμα του 2017, γιατί δεν είχαμε τότε κρίση ενεργειακή…
Δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς, ότι συγκριτικά, συγκριτικά το ξαναλέω, δηλαδή συγκρίνεις το ρεύμα του 2026 της Ελλάδας σε τιμές λιανικής με τις υπόλοιπες χώρες. Να συμφωνήσουμε σε αυτό. Είναι άλλες εποχές. Δεν είχαμε τότε τρεις πολέμους. Δεν είχαμε όλα αυτά τα οποία έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Βγαίνουν, λοιπόν, κάθε μήνα τα στοιχεία του πληθωρισμού. Όταν η Ελλάδα είναι λίγο χειρότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δεν προλαβαίνουν να βγουν τα στοιχεία και σε μία – δύο ώρες, έχουμε ανακοίνωση μία τουλάχιστον από κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης. Βγήκαν τις προηγούμενες ημέρες τα στοιχεία του τελευταίου μήνα. Εγώ δεν πανηγυρίζω, γιατί όταν έχεις έστω και 0,5% πληθωρισμό, έχουμε παραπάνω όπως και όλη η Ευρώπη, είναι πρόβλημα. Και ειδικά τόσους μήνες. Αλλά αυτό τον μήνα, όπως και πολλούς άλλους από τους προηγούμενους, η Ελλάδα είχε καλύτερες επιδόσεις από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, την καλύτερη επίδοση από μήνα σε μήνα στα τρόφιμα -το ξαναλέω συγκριτικά, δεν πανηγυρίζω. Αν δεχθούμε τη λογική της αντιπολίτευσης για άλλους μήνες, ότι έχει αποτύχει η πολιτική μας ως προς την ακρίβεια, η αντιπολίτευση τώρα θεωρεί ότι πέτυχε η πολιτική μας; Αυτό δεν το λέω για να πω τι ωραία που τα κάναμε. Δεν το λέω γι’ αυτό. Είναι λάθος να αναλύουμε ένα αντικειμενικά μεγάλο εισαγόμενο πρόβλημα, με όρους εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης. Και στο τέλος της ημέρας, το τελευταίο που χρειάζονται αυτοί που μας βλέπουν, που βασανίζονται από τις αυξημένες τιμές, είναι άλλη μια κυβέρνηση που να υποθηκεύσει το μέλλον των παιδιών τους, να δώσει λεφτά που δεν μπορούν να δοθούν και να γυρίσουμε πάλι στο ίδιο σημείο που ήμασταν το 2010.
Για την Τουρκία και τα θαλάσσια πάρκα
Θα ξεκινήσω με ένα σχήμα λόγου, με έναν παραλληλισμό, για να καταλάβουν όλοι όσοι μας βλέπουν και μας ακούνε, αυτό το οποίο θα εξηγήσω στη συνέχεια σε ένα λεπτό. Υπάρχουν δύο τρόποι να πάρει ένας αθλητής ένα μετάλλιο. Ο ένας τρόπος είναι να συμμετέχει σε αγώνες, στην Ολυμπιάδα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στο Παγκόσμιο, να τρέξει αν είναι δρομέας ή να συμμετάσχει σε κάποιο άλλο αγώνισμα και μαζί με όλους τους άλλους που θα ανταγωνιστεί να βγει πρώτος, δεύτερος, τρίτος και να πάρει το μετάλλιο. Και μπορεί κάποιος να τρέξει μόνος του στο σπίτι του, στον κήπο του και να δώσει ένα μετάλλιο στον εαυτό του. Τα θαλάσσια πάρκα της Ελλάδας, είναι θαλάσσια πάρκα, τα οποία σχεδιάστηκαν και ανακοινώθηκαν με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Παράγουν αποτέλεσμα. Γιατί δεν μπλέκουν με διεθνή ύδατα ή με υφαλοκρηπίδα άλλων Κρατών. Και το κυριότερο, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός της Ελλάδας έχει τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα, όλα αυτά τα οποία έχει κάνει η Ελλάδα και πολλά ακόμα, τα οποία δεν είχαν γίνει όλα τα προηγούμενα χρόνια από καμία άλλη κυβέρνηση: ΑΟΖ με την Ιταλία, ΑΟΖ με την Αίγυπτο, τα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, τα εξοπλιστικά, όλα αυτά τα βήματα είναι στέρεα βήματα. Το δεύτερο, το οποίο συνιστούν όλα αυτά, μια ενεργητική εξωτερική πολιτική και διπλωματία, με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο που παράγει αποτελέσματα. Οι κινήσεις αυτές της Τουρκίας, πέραν από παράνομες, δεν μπορεί κανένα Κράτος να βγάλει κανέναν χάρτη σε περιοχές δικαιοδοσίας εκτός της δικής της εθνικής δικαιοδοσίας. Είναι γνωστό αυτό. Άρα, δεν παράγουν κανένα αποτέλεσμα. Είναι ο δρομέας που τρέχει μόνος του στον κήπο του και παίρνει μετάλλιο και το δίνει στον εαυτό του. Και, ενδεχομένως, κάποιες από αυτές τις κινήσεις να είναι και κινήσεις πυροτεχνήματα ή αντιπερισπασμού, όταν βλέπει μία χώρα, τη γείτονα χώρα της, εμείς δεν τις κάνουμε αυτές στο πλαίσιο ενός ανταγωνισμού, με την Τουρκία, να μεγαλώνει ουσιαστικά. Γιατί η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, μέσα σε τρεις πολέμους, όπως είπαμε και πριν, έχει μεγαλώσει όσο ποτέ άλλοτε ως δύναμη, ως οντότητα. Τώρα, η αντίδραση ήταν ακαριαία από το Υπουργείο Εξωτερικών. Η Ελλάδα θα κάνει ό,τι πρέπει να κάνει για να προασπιστεί τα εθνικά και τα δίκαια. Εκεί θα πρέπει να είμαστε όλοι μαζί, όλο το πολιτικό σύστημα.
Θα κάνουμε όλα τα βήματα τα οποία προβλέπονται. Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να προαναγγείλω ή να προεξοφλήσω την εξωτερική πολιτική της χώρας σε μια συνέντευξη. Το αντιλαμβάνεστε. Και το μόνο σίγουρο, κυρία Σαμαρά, στην πιο δύσκολη περίοδο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για την ανθρωπότητα, με τόσες κρίσεις, τόσους πολέμους, η Ελλάδα είναι πιο οχυρωμένη, πιο ισχυρή από ποτέ. Αυτό για μένα είναι υπερήφανη εξωτερική πολιτική. Ξέρετε, γεμίσαμε «τουρκοφάγους» και αναφέρομαι στο πολιτικό σύστημα.
Για τις τουρκικές προκλήσεις και τις δηλώσεις Σαμαρά
Κοιτάξτε, έγραψε, τις τελευταίες ημέρες, ένα άρθρο. Τα είχαμε αναφέρει, τα είχε αναφέρει και ο κ. Γεραπετρίτης, είχαμε αναφέρει και εμείς διάφορα αποσπασματικά. Έκανε ένα πάρα πολύ ωραίο μάζεμα η καλή μου φίλη η Σοφία Βούλτεψη, με τις συναντήσεις που είχαν κάνει όλοι οι προκάτοχοι του Κυριάκου Μητσοτάκη και πολύ καλά έκαναν, δεν τους κατηγορώ, με τον Τούρκο ομόλογό τους.
Και επειδή μου αναφέρατε τον κ. Σαμαρά, δεν ήταν ο μόνος. Ο κ. Σαμαράς έχει κάνει συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν λίγες ημέρες ή μια μέρα μετά από 27 παραβιάσεις. Και στην Άγκυρα συνάντηση και στο πλαίσιο Συνόδων του ΟΗΕ. Και πολύ καλά έκανε.
Όλοι οι Έλληνες πρωθυπουργοί ακολουθούσαν την ίδια ακριβώς και σωστή λογική και ο Κώστας Καραμανλής. Αναφέρομαι στους πρώην προέδρους του κόμματος, του οποίου είμαι από μικρό παιδί -και ο Αλέξης Τσίπρας είχε μια σειρά από συναντήσεις. Στα θέματα αυτά, μία είναι η εθνική γραμμή, την οποία και εμείς υπηρετούμε. Ποια είναι η διαφορά; Και μάλιστα όλα αυτά τα χρόνια, με ενεργό το casus belli, το παράνομο, άκυρο και εκτός λογικής casus belli…
Για να λέμε τα πράγματα, με το όνομά τους. Το να είσαι, όταν έχεις την εξουσία, στο κλίμα του διαλόγου, όχι της υποχώρησης, άλλο διάλογος, άλλο υποχώρηση, και όταν φεύγεις από την εξουσία, να αποφασίζεις να είσαι πιο επιθετικός με τη γείτονα χώρα, γιατί είναι εκ του ασφαλούς αυτή η επιθετικότητα, δεν ισχυροποιεί καθόλου τη χώρα την οποία έχεις υπηρετήσει, είτε ως πρωθυπουργός, είτε από οποιοδήποτε αξίωμα. Γιατί είναι γενικό αυτό το οποίο λέω, είναι μια γενική παραδοχή. Δεν υπάρχει κάτι, το οποίο θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα και να μην το έχει κάνει. Όλα αυτά τα οποία σας έχω πει, η ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, τα 12 ναυτικά μίλια, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, τα θαλάσσια πάρκα, μια σειρά από εξοπλιστικά, τα οποία έχουμε προχωρήσει, F-16, F-35, Rafale, Belharra, όλα αυτά αν τα βάλετε μαζί, δεν έγιναν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Άρα, εμείς και συνεχίζουμε στον δρόμο τον οποίο είχαν χαράξει οι προκάτοχοι του Κυριάκου Μητσοτάκη, να συνομιλούμε με τη γείτονα χώρα, γιατί πιστεύουμε στον διάλογο, πιστεύουμε στο διεθνές δίκαιο, αλλά οι κινήσεις μας, παράγουν αποτέλεσμα.
Στο τέλος της ημέρας λοιπόν, μία χώρα, μία κυβέρνηση, από αυτά πρέπει να κρίνεται και όχι από τα μεγάλα λόγια. Από μεγάλα λόγια χορτάσαμε. (Δημοσιογράφος: Λέτε, δηλαδή, ότι ο κ. Σαμαράς μιλάει εκ του ασφαλούς, με κάποια πολιτική σκοπιμότητας;).
Ο κ. Σαμαράς και πολύ καλά έκανε, το ξαναλέω τρίτη φορά, ως πρωθυπουργός της χώρας, με ενεργό το παράνομο casus belli, με μια σειρά από παραβιάσεις, με επισκέψεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στα κατεχόμενα, συναντούσε τον κύριο Ερντογάν εκείνες τις περιόδους. Το ότι τον συναντούσε δεν σημαίνει ότι αποδεχόταν αυτές τις κινήσεις της Τουρκίας, το αντίθετο. Έχει δώσει δείγματα γραφής και ο κ. Σαμαράς για τον πατριωτισμό του. Κατηγόρησε ποτέ κανείς τον κύριο Σαμαρά τότε, για έλλειψη αντίληψης του πατριωτικού καθήκοντος; Αλίμονο. Εγώ λοιπόν τί λέω; Ας μην έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ας μην μεμψιμοιρούμε και ας έχουμε εμπιστοσύνη σε μία χώρα, η οποία, το ξαναλέω, μέσα σε λίγα χρόνια, τα πιο δύσκολα χρόνια, έχει αλλάξει επίπεδο.
Για το αν υπάρχει κίνδυνος εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο
Όχι, δεν υπάρχει κίνδυνος εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο. Αλλά δεν είμαστε και στην πιο ήρεμη περίοδο που θα μπορούσαμε να ζήσουμε. Δεν μπορούμε να λέμε ψέματα στον κόσμο. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας άμεσης ή εμπλοκής μας, καμία περίπτωση εμπλοκής. Αλλά ζούμε σε μια πάρα πολύ ταραγμένη περίοδο, όπου έχει ξεσπάσει -εδώ και κάποιους μήνες- τρίτος πόλεμος, κοντά μας. Κάποιοι εκ των πολέμων είναι πάρα πολύ κοντά μας, όπως σας είπα προηγουμένως. Δεν μπορώ εγώ να αναλύσω δημοσίως, ούτε γνωρίζω κιόλας, ούτε είναι δική μου δουλειά να γνωρίζω τις επιχειρησιακές λεπτομέρειες διάταξης των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά έχει αποδείξει η χώρα, όπως είναι αυτονόητο – το λέω και εγώ, ότι θα διαθέτει τα όπλα της και όλες τις δυνάμεις, όπως εκείνη επιχειρησιακά κρίνει και όπως οι ίδιες οι Ένοπλες Δυνάμεις αξιολογούν και κρίνουν.
Για τη μεταφορά των Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη
Δεν θα κάνω τη χάρη σε «αναλυτές του καναπέ» από το πολιτικό σύστημα ή κάποιους συναδέλφους σας, να κάνω αντίστοιχη ανάλυση εν είδει «προπονητή της εξέδρας» για τόσο νευραλγικά ζητήματα που δεν είναι δική μας δουλειά να τα αναλύουμε. Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι, οι οποίοι ότι και να γίνει, θα ψάχνουν να βρουν «δράκους», ούτως ώστε να χτίσουν ένα αφήγημα, το οποίο να αποτελεί μια συνέχεια στα περί υποτιθέμενης ενδοτικότητας της Κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εξωτερική πολιτική. Μπορώ να δεχθώ πάρα πολλά. Έχω δείξει αυτά τα τρία χρόνια που έχω την τιμή να εκπροσωπώ τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση, ότι κάθε άλλο παρά δογματικός είμαι. Υπάρχουν ζητήματα, όπως πριν η ακρίβεια που συζητούσαμε, που και παραδοχές πρέπει να κάνουμε και κάνουμε, και πολλά παραπάνω πρέπει να κάνουμε. Σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, όσα έχει κάνει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη μέσα σε επτά χρόνια δεν τα έχουμε δει αθροιστικά από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Το ξαναλέω, χωρίς να αμφισβητώ ούτε τις προθέσεις, ούτε τον πατριωτισμό κανενός πρωθυπουργού ή υπουργού Εξωτερικών στο παρελθόν.
Για τα social media και τους ανήλικους
(Δημοσιογράφος: Εσείς φέρατε έναν νόμο για απαγόρευση των social media στους ανήλικους, αλλά φαίνεται ότι είναι ανεφάρμοστος…)
Όχι, δεν είναι καθόλου ανεφάρμοστος. Από κει και πέρα, το τι έκρινε ένα δικαστήριο σε μια άλλη χώρα, δεν μπορώ εγώ να το αξιολογήσω. Ούτε είναι δική μας δουλειά να μπούμε σε αυτή την κουβέντα. Εδώ δεν κρίνουμε αποφάσεις των δικών μας δικαστηρίων. Δε θα κρίνουμε, αποφάσεις δικαστηρίων άλλων χωρών.
(Δημοσιογράφος: Ο νόμος που φέρατε εσείς διαφέρει από τις αρχικές εξαγγελίες. Δεν υπάρχει ένα θέμα, δεν προσκρούει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;). Όχι, σε καμία περίπτωση. Είναι μια απόφαση, η οποία ελήφθη, σε συνέχεια άλλων αποφάσεων, τις οποίες είχε πάρει ο Πρωθυπουργός και για την ηλικία ψηφιακής ενηλικίωσης.
Κυρία Σαμαρά, διάβαζα και γράφω ένα άρθρο αυτές τις μέρες, δύο ειδήσεις, σε συνέχεια μιας είδησης που είχα διαβάσει πριν από κάποιες μέρες, που αφορούσε τη Σουηδία, που πήρε μια απόφαση. Η Σουηδία είναι πρωτοπόρος στη χρήση της τεχνολογίας και στην εκπαίδευση. Πήρε μια απόφαση να επιστρέψει, χωρίς να κλείνει τα μάτια στην τεχνολογία, δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια σε μια πραγματικότητα και θα την αξιοποιούμε και αυτή η συζήτηση που κάνουμε είναι αποτέλεσμα… Η Σουηδία τι είπε; Και είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει και εμάς. Μακριά τα κινητά από τα σχολεία. Έχουμε πάρει και εμείς μια αντίστοιχη απόφαση. Επιστροφή στο βιβλίο, απολύτως στο βιβλίο, στον παραδοσιακό πίνακα και σε διάφορες παραδοσιακές μεθόδους μάθησης. Στην Αμερική έχουμε αυτή την είδηση. Θα δούμε τι θα αποφασίσει το δικαστήριο στη διαμάχη με τις πλατφόρμες. Υπάρχουν και ειδήσεις πολλές. Πάλι στην Αμερική, σε μια πολιτεία, νομίζω στο Τέξας, όπου δάσκαλος λέει, ότι οι μαθητές δεν μπορούν να γράψουν και να διαβάσουν παραπάνω από μια σελίδα. Διαβάζουμε πολλές τέτοιες ειδήσεις. Είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να τη δούμε, ασχέτως του σε ποιο κόμμα ανήκουμε, ποια είναι η ιδεολογία μας. Αν συνεχίσουμε έτσι, αν συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε γενιές παιδιών που ενημερώνονται από βίντεο 15 και 20 δευτερολέπτων, σε λίγα χρόνια τα παιδιά αυτά δεν θα μπορούν να γράψουν όχι μια έκθεση κάποιων σελίδων, μια σειρά, μια παράγραφο. Και δεν το παίζω τώρα ο έξυπνος.
…Εδώ είναι το συμπέρασμα. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Το να κάνουμε debate για το αν πρέπει να προσαρμοστούμε σε μια νέα εποχή, είναι κουτό. Είμαστε σε μια νέα εποχή και τα social media πρέπει να αξιοποιήσουμε και τις νέες μεθόδους διδασκαλίας πρέπει να αξιοποιήσουμε και είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχουμε μία Κυβέρνηση, η οποία βλέπει τη νέα πραγματικότητα με τη τεχνητή νοημοσύνη και προχωράει μια σειρά από μεταρρυθμίσεις. Παράλληλα, πρέπει να καταλάβουμε, ότι για να μπει ένα παιδί στον ψηφιακό κόσμο, γιατί τώρα μιλάμε για παιδιά, πρώτα πρέπει να μάθει τον κανονικό κόσμο. Για να μπορέσει να αξιολογήσει αυτό που θα του «σερβίρει» ένας αλγόριθμος, κυρία Σαμαρά, μετά τα 15, μετά τα 16, πρέπει πρώτα να μπορεί να έχει κριτική σκέψη, να έχει τη δυνατότητα να γράψει μια σελίδα, να διαβάσει. Δεν είναι δασκαλίστικο αυτό το οποίο λέω. Εγώ έχω ένα παιδί, το οποίο σε λίγους μήνες θα γίνει τριών ετών. Μακάρι να καταφέρουμε όλοι να δούμε το πρόβλημα. Δεν επιτίθεμαι σε καμία πολιτική δύναμη. Είναι μια πραγματικότητα παγκόσμια και όλοι μαζί, έχω κάνει μια πρόταση για την ανωνυμία στο διαδίκτυο, για την ταυτοποίηση χρηστών. Αυτά όλα θα έπρεπε να μας βρίσκουν όλους στην ίδια σελίδα. (Δημοσιογράφος: Εκεί, όμως, δέχεστε και μία κριτική, ότι το κάνετε για να βρείτε την ευκαιρία, όποιος σας ασκεί κριτική, όπως ασκεί κριτική στην Κυβέρνηση, να μπορείτε να τον φιμώσετε). Καταρχάς, αυτό δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να γίνει σε επίπεδο ελληνικό. Είναι μια πρόταση την οποία τη δουλεύουμε, την έχει αναφέρει και ο κ. Παπαστεργίου, ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και ο κύριος Φλωρίδης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Είναι μια πρόταση που θα θέλαμε να κάνει η Ελλάδα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν στρέφεται κατά της ψευδωνυμίας στο διαδίκτυο. Δεν θα απαγορεύεται σε εσάς, αντί για Βίκυ Σαμαρά, να λέγεστε με οποιονδήποτε άλλο ψευδώνυμο. Αλλά θα υποχρεώνει κάθε χρήστη μέσου κοινωνικής δικτύωσης στην Ευρώπη, εφόσον αυτό τεθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για να κάνει λογαριασμό, να έχει δώσει στην πλατφόρμα τα πλήρη στοιχεία ταυτότητάς του. Άρα, σε περίπτωση που διαπραχθεί ή υπάρχει ένδειξη διάπραξης ποινικού αδικήματος, η Δικαιοσύνη μέσα σε λίγα λεπτά, με μια αλληλογραφία με την πλατφόρμα, να μπορεί να βρει τα στοιχεία του χρήστη, όπως γίνεται με έναν αριθμό κινητού τηλεφώνου. Όποιος δεν συμφωνεί με αυτό, δεν καταλαβαίνει ότι ο κίνδυνος δεν έχει να κάνει με την πολιτική αντιπαράθεση, που και εκεί τα πράγματα έχουν ξεφύγει. Γιατί εγώ ξέρω, αυτός ο οποίος γράφει σε μένα το οτιδήποτε υβριστικό ξέρει ποιος είμαι, εγώ δεν ξέρω ποιος είναι, αν είναι ανώνυμος. Θα έπρεπε να μπορώ να μάθω αν κινηθώ δικαστικά εναντίον του. Αλλά εκείνος δεν είναι τόσο πολιτικός, είναι εθνικός. Θυμάστε τι έγινε με τη δήθεν νεκρή Μαρία. Είναι κίνδυνος για τα παιδιά μας, που μπορεί να εξαπατηθούν από τον οποιονδήποτε κυκλοφορεί με ένα ψευδώνυμο στο διαδίκτυο.
Για τα γυαλιά Meta AI του Άδ. Γεωργιάδη που διαθέτουν ενσωματωμένη κάμερα
Καταρχάς, να πούμε ότι δεν υπάρχουν άλλοι νόμοι για έναν υπουργό, άλλοι νόμοι για οποιονδήποτε άλλο πολίτη. Η νομοθεσία είναι ξεκάθαρη. Η καταγραφή επιτρέπεται υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, προειδοποίησης, σε συγκεκριμένους χώρους. Ακόμα, όταν μιλάμε για μια σταθερή κάμερα, όλα αυτά τα έχει λύσει ο νόμος και, μάλιστα, είναι και ιδιαίτερα ευαίσθητη η νομοθεσία, πλέον, ως προς τον σεβασμό των προσωπικών δεδομένων. Αυτό είναι γνωστό. (Δημοσιογράφος: Άρα καλώς θα κάνει, δηλαδή, ο κ. Γεωργιάδης να φοράει τα γυαλιά). Όχι, δεν είπα καλώς. Ό,τι προβλέπεται για τον κύριο Γεωργιάδη, προβλέπεται για όλους τους υπόλοιπους εξ’ ημών είτε για τους υπόλοιπους συμπολίτες μας. Τώρα, κοιτάξτε να δείτε. Νομίζω ότι η πολλή συζήτηση για τα γυαλιά του κυρίου Γεωργιάδη, αδικεί τη μεγάλη συζήτηση, που έχει να κάνει με τα πολλά, τα οποία έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στον τομέα της υγείας. Και, προφανώς, πρέπει να γίνουν και πολλά περισσότερα. Εγώ, λοιπόν, προτιμώ να μιλάω για τα Κέντρα Υγείας, τα οποία ανακαινίζονται και αναβαθμίζονται, για τα νοσοκομεία, τα οποία αλλάζουν εικόνα, για τους υγειονομικούς που, μετά από πάρα πολλά χρόνια, αρχίζουν και παίρνουν ένα μέρος από αυτά τα λεφτά τα οποία δικαιούνται, τα παραπάνω. Για το γεγονός ότι, σε αντίθεση με αυτά τα οποία λένε στην αντιπολίτευση, δεν πανηγυρίζουμε για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, αλλά όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας λένε, ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα, παρά για τα γυαλιά του κ. Γεωργιάδη, τα οποία είναι καλαίσθητα -μπορώ να πω- του πάνε. Τώρα, ως προς την καταγραφή, όπως ξέρει ο ίδιος καλύτερα από όλους, ό,τι κάνει, πρέπει να το κάνει πάντοτε στο πλαίσιο του νόμου. Ο κύριος Γεωργιάδης δεν έχει τέτοια θέματα. Είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος αντιλαμβάνεται τι επιτρέπεται και τι όχι και δεν περιμένει από εμάς να του πούμε.
*Το link της συνέντευξης: https://youtu.be/71f81KdH3mY
10
