Συνέντευξη του Θάνου Ασκητή για τα ζευγάρια, τις διαπροσωπικές σχέσεις, τα φοβικά σύνδρομα κατά την περίοδο της καραντίνας και μετά την πάροδό της.

Να ευχαριστήσουμε τον κ. Θάνο Ασκητή ο οποίος μας αναπτύσσει, όσο γίνεται, παρακάτω πιθανές αλλαγές στις συμπεριφορές και τις νοοτροπίες στην κουλτούρα μας εάν παραμείνουμε εγκλεισμένοι για μεγάλο διάστημα.

Μένουμε σπίτι. Τα ζευγάρια καλούνται να μείνουν στο ίδιο σπίτι, να συγκατοικήσουν στους ίδιους χώρους χωρίς να γνωρίζει κανείς τη διάρκεια. Ποια θα είναι τα «αποτυπώματα» που θα αφήσει αυτή η καραντίνα στη σχέση του ζευγαριού;

Είναι μία δύσκολη περίοδος για το ζευγάρι δεδομένου ότι το ελληνικό ζευγάρι έχει μάθει να ζει πολύ έξω από το σπίτι του. Δεν είμαστε λαός του σπιτιού, είμαστε λαός πιο πολύ της κοινωνικής εξωστρέφειας, άρα αυτές οι καινούργιες συμπεριφορές δημιουργούν φορτίσεις! αναμφίβολα θα υπάρξουν φορτίσεις ακόμα και στα ζευγάρια που δεν έχουν προβλήματα. Θα προκύψει το αίσθημα ότι ο ένας πνίγει τον άλλο (πνιγμονή) ..λογικό είναι να υπάρχει εκνευρισμός και ανησυχία! Εξαρτάται βέβαια και από το σπίτι και τους χώρους του, διότι θα υπάρξουν και ανάλογες συμπεριφορές, εάν απομονώνονται λιγότερο ή περισσότερο, εάν κοιμούνται σε χωριστά δωμάτια γιατί  θα δούμε και στοιχεία που αναφέρονται στη διαχείριση της συμπεριφοράς τους μέσα στο χώρο του σπιτιού. Όπως από την άλλη θα παρουσιαστούν και περιπτώσεις  ενδοοικογενειακής βίας, από ξεσπάσματα και συμπεριφορές θυμού και αντιδράσεων, γιατί ο  ένας αισθάνεται όπως είπα και πριν ότι πνίγεται από τον άλλο, δηλαδή θα νιώθω ότι ο σύντροφός μου μού προκαλεί εκνευρισμό μόνο που τον βλέπω!

Γι΄ αυτό αναφέρθηκα προηγουμένως στο ρόλο  που έχει  το  μικρό ή το μεγάλο σπίτι και εάν ζουν μαζί  πολλά άτομα! π.χ. ένα ζευγάρι με δύο – τρία παιδάκια μικρά… αυτό θα φέρει μεγαλύτερη αναστάτωση και εκνευρισμό, εάν ο ένας μπαίνει μέσα στα “ποδάρια” του άλλου και αυτό … θα φέρει εντάσεις και φορτίσεις και συγκρούσεις που θα έχουν βία, δηλαδή κάποιος θα αναγκαστεί να κάνει το βίαιο αρχηγό. Το έχουμε δει σε καταστάσεις υποχρεωτικών εγκλεισμών σε συνθήκες που κάποιος αναλαμβάνει τα ηνία  να εφαρμόσει ένα σχεδιασμό, μία πολιτική, αλλά αυτός ο άνθρωπος γίνεται αυταρχικός βίαιος και πολλές φορές επιθετικός προκειμένου να επιβάλλει μία τάξη. Δηλαδή σε ένα σπίτι που υπήρχε πολύ χαλαρότητα, ένα άνοιγμα ορίων και γενικά οι άνθρωποι ζούσαν ο καθένας  όπως ήθελε, αυτό τώρα θα προκαλέσει σύγχυση θα προκαλέσει ένταση και θα φέρει μεγάλη δυσφορία στην επικοινωνία των μελών…

 

Στο link που ακολουθεί απαντάμε σε ερωτήσεις με εχεμύθεια και ειλικρίνεια

Τεστ αντοχής: Η σχέση δοκιμάζεται;

10 ανώνυμες ερωτήσεις που καταγράφουν την περίοδο
«μένουμε στο σπίτι» 
και πώς νιώθουμε γι’ αυτό.

https://getfoureyes.com/s/9c9on/

Για τα ζευγάρια που ζούσαν σε απόσταση,  που δεν έμεναν και δε μένουν μαζί;

Εδώ πιθανόν να συναντήσουμε πολύ έντονα το στοιχείο της ζηλοτυπίας, σε ζευγάρια που δεν έμεναν μαζί, που συναντιόντουσαν ανά διαστήματα και τώρα δε μπορούν να συναντηθούν! Όσο και εάν το skype αποτελεί ενδιαφέρουσα επικοινωνία παρ’ όλ’ αυτά δε θα υπάρχει προσωπική επαφή, σε αυτά τα ζευγάρια πιθανών να συμβεί μία προσέγγιση του φόβου και της ανασφάλειας, ότι η σχέση τους θα χαθεί, ότι δε θα συνεχίσουν να είναι μαζί, ότι μετά από την καραντίνα θα απομακρυνθούν και θα βιώσουν το αίσθημα του χωρισμού, χωρίς να έχουν χωρίσει θα νιώθουν χωρισμένοι! Όπως λέει η παροιμία «μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται» είναι μία πραγματικότητα.

Γιατί  ο εγκέφαλος ανατροφοδοτεί την πληροφορία όταν του τη δίνεις. Εάν δε τη δίνεις σε ξέχασε,  ακόμη και ο άνθρωπος που είσαι μαζί του .. είναι αν θέλεις  φιλοσοφικά… το μεγάλο προτέρημα της ζωής και του θανάτου. Ο άνθρωπος ο οποίος πεθαίνει όσο και να τον πενθήσεις κάποια στιγμή τον ξεχνάς .. δεν υπάρχει πια στη ζωή σου. Υπάρχει μία φωτογραφία ακουμπισμένη πάνω σε ένα κομοδίνο, στην πραγματικότητα δεν είναι μέσα στη σκέψη σου, έχει φύγει! Έτσι συμβαίνει και με τις σχέσεις, όταν οι σχέσεις δεν επικοινωνούν και δεν εκφράζονται μετά από κάποιο χρονικό διάστημα χάνονται, εκφυλίζονται, πέφτει το ενδιαφέρον!

Πώς πρέπει να χειριστούν τα ζευγάρια τη σχέση τους για να μη καταλήξουν σε όλα αυτά που προαναφέρατε;

Δεν πρέπει να δεχτούν αυτή τη ψευδαίσθηση, ότι δηλαδή αυτό είναι μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αλλάξει,  να αυξήσουν όσο γίνεται την επικοινωνία μέσα από τα ψηφιακά μέσα..

το ψηφιακό μέσο αυτή τη στιγμή μπορεί να γίνει ένας σταθερός σύνδεσμος στη σχέση τους, ακόμη και με σεξουαλικά παιχνίδια που μπορεί να έχουν μέσα από το skype π.χ. Να κάνουν τα πάντα προκειμένου να κρατήσουν τη σχέση τους ζωντανή, να μη νιώσουν ότι η σχέση τους χάνεται ή απομακρύνεται…

Στο πλαίσιο της ψυχολογίας; Τι θεωρείται ότι θα έχει αλλάξει στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου μετά από ένα μεγάλο διάστημα που θα έχει ζήσει σε καραντίνα ή θα έχει νοσήσει και συγχρόνως θα βομβαρδίζεται καθημερινά από κακές ειδήσεις που απειλούν την υγεία τη δική του και της οικογένειάς του;

Κάτω από τις συγκεκριμένες δύσκολες συνθήκες που ζούμε αυτές τις ημέρες ο άνθρωπος πρέπει να βρει ατομικά ενδιαφέροντα αλλιώς θα απομονωθεί και θα παθητικοποιηθεί, θα παρουσιάσει μια ανθεκτικού τύπου συμπεριφορά,θα αισθάνεται ότι έχει μπει σε μια μόνιμη θλίψη που μπορεί να τον οδηγήσει και στην κατάθλιψη, με αισθήματα αναξιότητας χαμηλής αυτοεκτίμησης, αγχώδων συμπεριφορών, αγχώδους σημειολογίας και έντονης φοβίας,.. οι άνθρωποι θα εγκλωβιστούν μέσα σε φοβικά σύνδρομα από το κλασσικό νοσοφοβικό μέχρι το κοινωνικό φοβικό, δηλαδή «δε θα θέλεις να βγεις έξω από το σπίτι και συγχρόνως θα αισθάνεσαι ανασφάλεια όταν  θα είσαι έξω από το σπίτι».

Μπορεί να φέρει το φόβο ότι ενώ μέσα στο σπίτι μου προστατεύομαι, έξω από το σπίτι μου κινδυνεύω… ήδη αυτή τη στιγμή οι άνθρωποι που βγαίνουν έξω και περπατούν αποφεύγουν να δουν άλλους ανθρώπους και απομακρύνονται όταν κάποιος πλησιάζει… ο φόβος της εγγύτητας .. δηλαδή εγγύτητα που ήταν στοιχείο της φυλής μας ! Ο Έλληνας ήταν από τους πιο αυθόρμητους λαούς στην εγγύτητα, την αγκαλιά,  στη χειραψία, στα φιλιά … τώρα καλλιεργείται σιγά σιγά η απέναντι πλευρά δηλαδή θα βλέπεις έναν άνθρωπο στα δύο μέτρα και θα θέλεις να φύγεις όσο το δυνατόν πιο μακριά του .. αυτό το περιμένουμε ότι θα γίνει μέσα από τη συνεχή μηνυματική αντίληψη, ότι δεν πρέπει να έρθουμε κοντά σε ανθρώπους, ότι κινδυνεύουμε να μολυνθούμε! όλο αυτό το πλύσιμο του εγκεφάλου που δεχόμαστε, που είναι όμως μια πραγματική αλήθεια, θα μας φέρει στην αντίθετη πλευρά. Οι άνθρωποι θα γίνουν πιο αντικοινωνικοί, περισσότερο φοβικοί, θα είναι πια αρκετά νοσοφοβικοί, θα γεννηθούν συμπτώματα φόβου ότι μπορεί να έχουν μολυνθεί από τον ιό … κορωνοφοβικοί.. από τη συνεχή πληροφόρηση που δέχονται από την τηλεόραση και τα media έχουν διαμορφώσει μια εικόνα .. δηλαδή ο κορωνοϊός τι κάνει; κάνει βήχα, ξηρό λαιμό, σφίξιμο στο στήθος, πυρετό. Υπάρχουν σήμερα ήδη άνθρωποι από αυτούς που γνωρίζω οι οποίοι κάθε μία με δύο τρεις ώρες θερμομετρούνται, δηλαδή βάζουν το θερμόμετρο και κοιτάνε να δουν εάν έχουν πυρετό. Άρα θα έχουμε  και μια τέτοια συμπεριφορά, συνεχούς φόβου και αγωνίας γιατί κανείς δε ξέρει πότε θα μολυνθεί, όλοι είμαστε ύποπτοι για επιμόλυνση, άρα αυτό θα αποτυπωθεί σε μία υποχονδρίαση ή σε μια νοσοφοβική κατάσταση. Αυτό είναι το screen view που θα δούμε στην περίοδο αυτή, ήδη το βλέπουμε .. σας είπα μιλάω με πολλούς πελάτες μου – βέβαια με υπόστρωμα φοβιών οι περισσότεροι – οι οποίοι έχουν ήδη φτιάξει αυτή την εικόνα!

Επίσης οι άνθρωποι ζούνε το σύνδρομο της θλίψης (grief syndrome) λογικά θα το δούμε … το σύνδρομο της θλίψης αποτελείται από μία συναισθηματική δυσφορία, από μια αρνητική σκέψη, από απαισιοδοξία ότι αλλάζει η ζωή μου και πάει προς το χειρότερο διότι πολλά πράγματα που τα είχα θα τα χάσω.. όπως το οικονομικό. Προφανώς το οικονομικό δεύτερη φορά στη χώρα μας θα έρθει όχι ως οικονομική κρίση θα έρθει ως αποτέλεσμα ανθρωπιστικής κρίσης που είναι η υγεία. Άρα οι άνθρωποι θα μπούνε σε μια παρατεταμένη θλίψη πιθανότατα πολλοί από αυτούς θα οδηγηθούν και σε κατάθλιψη.. Κατάθλιψη τι σημαίνει ; αυτοεγκατάλειψη, δυσκολίες συγκέντρωσης και προσοχής στις σκέψεις, αδυναμία θετικής σκέψης, αδυναμία παραγωγής έργου και δραστηριοτήτων και γενικά έλλειψη ενδιαφέροντος για τη ζωή. Αυτά είναι χαρακτηριστικά που θα δούμε μέσα από μια παρατεταμένη εμμονή εγκλωβισμού !

Η κοινωνική πλευρά του εαυτού μας πως θα εξελιχθεί;

Θα έρθουμε αντιμέτωποι με την αποκοπή από τους φίλους, αποκοπή κοινωνικότητας από τους φίλους,  οι άνθρωποι θα χάσουν τη διάθεση να επικοινωνούν με τους φίλους, αυτό βέβαια  θα εξαρτηθεί από το πόσο καιρό θα μείνουμε κλεισμένοι. Εάν μείνουμε και το Μάιο μέσα δηλαδή κλεισμένοι περίπου δύο μήνες .. αντιλαμβάνεστε ότι αυτό θα δημιουργήσει και ένα αίσθημα  παραίτησης και αλλαγής των κοινωνικών μας φίλων, θα χαθούν παρέες που είχαν το χαρακτηριστικό της κοινωνικής επαφής και δεν είχαν βαθύτερη συναισθηματική επικοινωνία .. είπαμε ότι οι Έλληνες είναι λαός εξωστρεφής τη μισή μέρα ήταν έξω από το σπίτι και τα βράδια πάλι έξω … έχουμε μεγάλη πιθανότητα να δούμε αυτούς τους ανθρώπους να διαφοροποιούνται πλέον στις κοινωνικές επιλογές τους. Δηλαδή να χαθεί το glamorous, η κοινωνικότητα, η κοσμικότητα που χαρακτηριστικά είχε η Ελλάδα.

Φοβάμαι ότι θα αλλάξουμε λίγο συμπεριφορές και νοοτροπίες στην κουλτούρα μας εάν παραμείνουμε κλεισμένοι για μεγάλο διάστημα. Επί περιόδου καραντίνας χρειάζεται να στείλει κάποιος μήνυμα ακόμη και όταν θέλει να βγάλει έξω το σκύλο του, αυτή η απόλυτη υπερβολική απαγόρευση– που είναι βέβαια αναγκαία και επιβεβλημένη- αλλάζει λίγο την ανθρώπινη συμπεριφορά και την κάνει πιο αμυντική και αποσυνδετική … ο άνθρωπος έχει δύο μηχανισμούς, τη σύνδεση και την οριοθέτηση από την άλλη .. η σύνδεση χάνεται γίνεται αποσύνδεση. Αποσυνδεόμαστε από το περιβάλλον μας και χανόμαστε από τους ανθρώπους με τους οποίους περνάγαμε καλά. Αυτό όμως θα το απομυθοποιήσουμε με την πάροδο του χρόνου δηλαδή οι άνθρωποι που μας έκαναν να νιώθουμε καλά μετά από αυτή την κρίση δε θα θέλουμε να τους δούμε γιατί δε θα μας θυμίζουν τίποτε από αυτό που μας έκανε να νιώθουμε καλά αφού κατά πάσα πιθανότατα θα έχει αλλάξει πολύ η ζωή μας.

Εν τέλει πως θα διαμορφωθεί η διαπροσωπική μας ζωή;

Η διαπροσωπική μας ζωή μπορεί να παρουσιάσει αύξηση διαζυγίων, δηλαδή να έχουμε πολλαπλές ρίξεις και συγκρούσεις ! οι άνθρωποι τώρα δεν μπορούν να φύγουν από το σπίτι τους είναι υποχρεωμένοι να μένουνε μαζί, όσο τσακώνονται φθείρονται μέσα στο σπίτι και από την άλλη τα παιδιά βιώνουν αυτό το κλίμα, έχουμε πιθανότητα να δούμε εξάρσεις διαζυγίων μετά τον απεγκλωβισμό μας.. πρέπει βέβαια να πούμε ότι αυτά τα ζευγάρια είχαν ήδη προβλήματα και απλώς δεν το ήξεραν .. ζούσαν λίγο μαζί, σπαταλούσαν χρόνο στη δουλειά, σε φίλους απέξω, άρα η μεταξύ τους σχέση ήταν ανεκτή, αλλά δεν ήταν συναισθηματικά δεμένη, τώρα αυτό θα φέρει κατάλυση,

θα δημιουργήσει δηλαδή πολλαπλές ρίξεις φορτίσεις και αισθήματα εχθρότητας και αποστροφής, αυτό θα οδηγήσει σε πιθανά διαζύγια. Το εκτιμώ αυτό ότι θα γίνει εάν μείνουμε μεγάλο διάστημα κλεισμένοι μέσα στο σπίτι.

Όταν επιτέλους τελειώσει η καραντίνα, όταν επιστρέψουμε στην κανονικότητα, θα επαναπροσδιοριστούν οι σχέσεις; θα βρούμε τη χαμένη μας κοινωνικότητα; θα είμαστε για πολύ καιρό επιφυλακτικοί;

Δεν έχω εικόνα τι θα γίνει, ύστερα  όλα αυτά είναι εκτιμήσεις, κανείς δε ξέρει τι θα γίνει. Πιθανότατα να έχουμε δυσκολία να ξαναπροσαρμοστούμε σε αυτό που είμαστε, εγώ νομίζω πως εάν παραταθεί αυτή η κατάσταση δε θα μείνουμε αυτό που είμαστε. Θα έχουμε σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά… τώρα όταν βγει το εμβόλιο το οποίο θέλει τουλάχιστον 12-18 μήνες για να είναι σταθερό και να προφυλάσσει μπορεί να είναι λίγο καλύτερα … αλλά να ξέρετε ότι ακόμη και  τα καλύτερα εμβόλια προφυλάσσουν το μάξιμουμ  70% όχι το 100%….

 Εδώ πάμε σε μία άλλη φοβία γιατί αρκετός κόσμος φοβάται τα εμβόλια και πολύ δύσκολα κάποιος θα έμπαινε σε διαδικασία να κάνει εμβόλιο.

Αυτή η σφαλιάρα που φάγαμε της πανδημίας θα συνετίσει και πολλούς που λέγανε για τα εμβόλια ότι σκοτώνουν και βγάζουν προβλήματα … θα τους φέρει πολύ πιο κοντά στην αντίληψη ότι η δημόσια υγεία είναι το  υπέρτατο αγαθό διότι βλέπουμε και ένα άλλο στοιχείο σε αυτή την κρίση την ανθρωπιστική, πόσο σημαντικό είναι να έχεις καλό σύστημα δημόσιας υγείας. .. σήμερα όλο το λούκι το τραβάει το εθνικό σύστημα υγείας, οι ιδιωτικές κλινικές έχουν λουφάξει. Πολύ λίγες ιδιωτικές κλινικές θα μπορούν να ανταποκριθούν στο να υποστηρίξουν νοσούντες σε μονάδες εντατικής θεραπείας  άρα αλλάζουν πολλά πράγματα που όταν ζούσαμε στην εποχή της ευμάρειας ή της κρίσης  τα αντιμετωπίζαμε με διαφορετικές λογικές … τώρα αυτή η πανδημία θα μας γυρίσει πίσω στη ζωή, θα είμαστε πολύ καχύποπτοι, πολύ φοβικοί στο να ανοίξουμε πάλι την αγκαλιά μας εύκολα,  να εκδηλωθούμε με φιλιά και με χάδια,

και για όσους είχανε το χόμπι των εξωσυζυγικών σχέσεων ή της σεξουαλικής αναζήτησης θα σκεφτούν δύο φορές  τις κινήσεις τους μπροστά στον κίνδυνο της πιθανής μόλυνσης.  Εάν διαβάσει κανείς την ιστορία της πανώλης το 15ο αιώνα θα δει ότι η πανώλη δημιούργησε μια πλειάδα ψυχολογικών φαινομένων που οι άνθρωποι ήταν φοβικοί,  ήτανε κλεισμένοι για μεγάλο διάστημα στα σπίτια τους φοβούμενοι ακριβώς να μη μολυνθούν.

Αυτό συμβαίνει και τώρα, ζούμε κάτι αντίστοιχο, μπορεί να είναι μια σύγχρονη εποχή  αλλά δε παύει να είναι μέσα από τα ίδια χαρακτηριστικά ότι η ίδια αυτή η πανδημία (είναι πανδημία, δεν είναι ενδημική νόσος), όλος ο πλανήτης πάσχει από τον κορωνοϊό.. εάν αυτό κρατήσει και πούμε ότι το Μάιο χαλαρώνουμε τα μέτρα και όλοι βγαίνουμε έξω στους φίλους μας, στη δουλειά μας, στις παρέες μας .. θα είμαστε όλοι καχύποπτοι και με το στίγμα μήπως αυτός είχε κορωνοϊό και τον πέρασε ..μήπως είναι μολυσματικός και δεν αρρώστησε και μολύνει κόσμο, άρα θα δημιουργήσουμε όχι το στίγμα του aids που ήτανε τρομερό το 1983-84 που γεννήθηκε, αλλά θα γίνει πολύ χειρότερο, γιατί αυτή τη στιγμή όλοι θα είμαστε υποψιασμένοι ότι ο άλλος μπορεί να είναι φορέας του κορωνοϊού ή να έχει αρρωστήσει γιατί ακόμη δε ξέρουμε εάν έχουμε πλήρη ανοσία ή όχι από την κατάσταση αυτή.  Άρα είναι πολλά τα ερωτηματικά τα οποία θα γεννηθούν γύρω από την ψυχολογική μας συμπεριφορά και κυρίως από τις κοινωνικές σχέσεις. Το πώς θα είναι το αύριο ;  εντάξει θα αναγκαστούμε να γυρίσουμε στη ζωή μας αλλά δε θα γυρίσουμε οι ίδιοι! Θα έχουμε νομίζω αρκετές διαφορές από αυτό που ήμασταν πριν,  άρα η ιστορία σημάδεψε δύο μεγάλες περιόδους την περίοδο του 2001 με τους δίδυμους πύργους και τώρα την περίοδο με την πανδημία και όχι τόσο η οικονομική κρίση που μπορεί να ανακάτεψε πολύ την τράπουλα των ανθρώπων αλλά αυτό τώρα δημιουργεί μια άλλη συμπεριφορά  μια άλλη ψυχική  και λειτουργική κατάσταση που έχει να κάνει με τη δημόσια υγεία.

Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί αυτή τη στιγμή η κατάσταση τα ζευγάρια είναι σωστό να είναι μαζί; να ζουν μαζί; να κοιμούνται μαζί; να έχουν επαφή;

Το ζευγάρι μπορεί να πλησιάζετε διότι το ζευγάρι κινείται στην ίδια σφαίρα επικοινωνίας, εάν μαζί πηγαίνουν σούπερ μάρκετ, εάν λαμβάνουν μέτρα προστασίας τότε το ζευγάρι δεν μπορείς να το απομονώσεις και να πεις ότι θα πάμε σε ξεχωριστά δωμάτια .. αυτό δε γίνεται πρακτικά, δεύτερον δε θέλουμε καμία συναισθηματική αποξένωση από την ανθρώπινη ζωή.

Αυτός θα είναι αργός θάνατος δηλαδή είσαι μέσα στο σπίτι κλεισμένος απομονώσου και από το σύντροφό σου τότε  την κατάθλιψη την έχεις  στην τσέπη σου.. το θέμα είναι να έχουν και οι δύο τη γνώση να λαμβάνουν μέτρα πρόληψης, διότι εάν φυλάγεσαι πλένεις τα χέρια σου φροντίζεις την ατομική σου υγιεινή δεν θα κολλήσεις το κορωνοϊό.. ο κορωνοϊός κολλάει από συνωστισμό όταν βρίσκεσαι με πολλούς ανθρώπους γιατί κάποιος θα φτερνιστεί κάποιος θα βήξει δίπλα σου .. εάν προσέχεις όμως καθημερινά και υπάρχει φροντίδα στα ρούχα και τα παπούτσια δεν υπάρχει θέμα.

Συνοπτικά να μας πείτε δύο λόγια για το φόβο, διότι αναφερθήκατε αρκετά στο συγκεκριμένο συναίσθημα.

Ο φόβος είναι φυσιολογικό συναίσθημα δηλαδή το φόβο τον έχουμε όλοι μας είναι μια φυσιολογική κατάσταση της ανθρώπινης ζωής  … ο άνθρωπος είναι ζώο, το ένστικτο της επιβίωσης είναι στοιχείο αναφοράς του ανθρώπου.

Πρέπει λοιπόν ο άνθρωπος να αισθάνεται ότι οφείλει να προστατεύεται, ο φόβος είναι λογικός ο φόβος γίνεται παράλογος όταν γίνει εμονικός ! όταν το μυαλό μου δηλαδή ζει συνέχεια μέσα στο φόβο.

Σύνταξη κειμένου: J.Amaxilati

Επιμέλεια κειμένου: Εύα Μαυρίδου

Περισσότερα ....για εσάς

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ